Bij oma en opa stonden ze dikwijls op tafel: mastellen. Ergens anders heb ik er eigenlijk nooit gezien, of toch niet bewust. Het was zelfs nooit bij me opgekomen dat ik die gewoon zelf bij de bakker kon gaan kopen. Nee, mastellen, dat was iets dat exclusief verbonden was met de tafel bij m’n grootouders. Om te beleggen met charcuterie of choco, of om te verwerken in mijn oma’s beroemde vlaai.

Maar local produce (lees: alles wat lokaal gekweekt of gemaakt is) is hip tegenwoordig, en dus worden ook de mastellen terug in ere hersteld.
Nu, echt weg waren ze natuurlijk nooit. Op de jaarlijkse Patersholfeesten zijn ze een vaste waarde. Besmeerd met boter, suiker en kaneel worden ze in een soort plat wafelijzer geperst. Resultaat: gestreken mastellen, een feestje in je mond!

kaatsspelpleintje patersholfeesten         patersholfeesten

Vier dagen per jaar is natuurlijk niet genoeg, dat vond Younes Benzaza twee jaar geleden ook.
Hij opende Mastelle in de Jan Breydelstraat, waar hij in een kot ter grootte van een kleine kast allerlei varianten op de traditionele mastel verkocht.

Mastelle Younes Benzaza

Intussen zit hij daar niet meer, maar de mastel wordt ook elders opgepikt. restoBAR Charlie bijvoorbeeld serveert overheerlijke burgers in mastellen in plaats van gewone broodjes. Mijn favoriet: de Charlie’s Bloody Burger, met bloedworst, appel, spek en rauw witloof. De licht zoete smaak van de mastel maakt dat ik daar het liefst van al een burgertje ga happen. En dat wil wat zeggen, nu Gent overspoeld wordt met gourmet burger hotspots.

Bloody Charlie Burger

De Bloody Charlie Burger bij Charlie restoBAR

Mastellen worden wel eens vergeleken met bagels of donuts, onterecht! OK, ze zijn ook rond en er zit een putje in het deeg, maar daar houdt de vergelijking op. De smaak van een mastel kan je best omschrijven als die van zo’n broodmannetje met een vleugje kaneel.
Google vertelt me dat mastellen oorspronkelijk gebakken werden door de paters Karmelieten hier in Gent, en dat de kaneel vooral zou gediend hebben om insecten op afstand te houden (tips van tante Kaat avant la lettre). Ze werden traditoneel gegeten op de naamdag van Sint-Hubertus: 3 november.
Bij deze een oproep! Volgende herfst op 3 november eten we en masse mastellen.  Als tegengewicht voor die Antwerpenaren met hun appelbollen op verloren maandag. Nee?

In ieder geval strekt het Gents culinair patrimonium zich dus veel verder uit dan waterzooi, cuberdons, kroakemandels, oh en ik was bijna Roomer vergeten. 😉
Chance dat we hier weten wat lekker is.