Tijd voor een eerste rubriekje, dacht ik zo.
Af en toe gebeurt het dat je mensen uit een lang vervlogen reisverleden opnieuw tegen het lijf loopt. Is het dan awkward of val je elkaar bleitend in de armen? Over wat babbel je dan, zo zonder vreemd land als onuitputtelijke bron van gespreksstof? Eh? Dat roept om doorgedreven kwalitatieve research!

Dennis mag de spits afbijten.

Zes jaar geleden hoorde ik hem al van ver komen aanknetteren. Dennis de Duitse couchsurfer, in zijn gammel, knaloranje-met-zwarte-sterren hippiebusje. Hij zou 2 nachten in Zwijnaarde blijven tijdens zijn trip door Europa, uiteindelijk werden dat er 9.

1930474_25498999434_7866_n

Terwijl ik overdag ging werken, trakteerde hij de hond op lange wandelingen, liet hij zich vertroetelen door mijn mama toen hij ziek werd, en sleutelde hij met papa aan zijn camionette. Of keek hij stiekem naar ‘Sturm der Liebe’  op Vitaya. (“But it’s the only German show on tv!”)  

’s Avonds waren er Belgische frieten, en bier met vrienden. Ik troonde hem rond in mijn mooie Gent, op een winderige dag reden we voor de lol naar zee. En toen hij vertrok naar volgende bestemming Lille, mocht ik nog een weekendje meeprofiteren van het vagebondenleven. Eén van mijn beste couchsurf-herinneringen!                                                                          1930474_25499064434_2453_n          1930474_25498979434_6571_n

Sinds kort moet hij af en toe in Brussel zijn voor het werk. En kijk, na 7 jaar sporadisch Facebookcontact klikt het nog steeds, ontdekten we maandagavond op een terrasje aan Sint-Goriks.
De backpackerkrullen zijn weg, maar er is nog altijd bier. En frieten. Daar komt iederéén voor terug.

foto