Drie dagen Hamburg

Moin Moin! (= hallo in het Hamburgs)
Mensenlief, hoe lang kan je met blogposts in je hoofd zitten die er maar niet uitkomen? Nochtans niet stilgezeten; het is zomer voor iets. ’t Is wel ook duidelijk dat ik een mens van ‘vlagen’ ben. 3 blogposts per week schrijven en dan een maand niks, bijvoorbeeld. Of plots peper in mijn gat krijgen en na anderhalf jaar couchpotato spelen uit het niets elke 2 dagen gaan lopen. Voor zolang het weer duurt, natuurlijk. Want mijn motto voor lopen is hetzelfde als dat voor bloggen:

motto

Maar! Over mijn (ons) lang weekend in Hamburg moét ik wel iets vertellen, want dat was écht cool. Vriendin Tine en ik reden er donderdagavond na het werk naartoe, om ter plaatse om 1u ’s nachts bij haar gastvrije vrienden onder de wol te kruipen. Toch verder dan ik eerst dacht hoor, Hamburg, 7,5u rijden en dan nog olie-signaallampjes die beginnen pinken en wij die -cliché cliché- niet goed weten hoe dat nu weer zat met peilstokken en 1000 merken motorolie op een Deutsche Autobahnwinkel. We zijn er geraakt, da’s het belangrijkste!

Ewel, Hamburg is nu echt eens een stad waar ik zou kunnen wonen. Nochtans niet de meest sexy bestemming, ik had er zelf nooit aan gedacht eigenlijk.
Doordat we bij vrienden logeerden, kregen we een inkijk in Het Deutsche Leven Zoals Het Is, en dat lijkt me hoegenaamd geen straf. Hamburg is een grote stad, maar enorm groen en overal zie je water. Het stadhuis kijkt uit over het kleinere Binnen-Alster-meer, dat op zijn beurt overvloeit in de grote Aussen-Alster. Elke stad zou eigenlijk een meer moeten hebben hé. En dan zijn er nog de talloze rivieren die in het weekend bevolkt worden door Hamburgers in een kajak, SUP, roeibootje of ander drijvend object. En dat is een rare zin. Hihi, Hamburgers.

Goldbekkanal HamburgBinnen-Alster meer Hamburg

Alles lijkt in Duitsland trouwens zo goed geregeld voor jonge ouders: een jaar ouderschapsverlof na de geboorte is er de norm, de vele speeltuintjes zijn uitnodigend in plaats van creepy, creches gaan met hun koters alle dagen naar buiten (daar hebben ze speciale buggy’s voor, om 6 kleuters in één keer te kunnen vooruitduwen!),… Kindjes worden ook met regenjasjes en rubberlaarsjes naar de creche gestuurd, om in alle weersomstandigheden buiten te kunnen. Super toch! (De snotvallingen moet je er waarschijnlijk wel bijnemen)

Wijken in Hamburg

We verkenden verschillende wijken, met de 100% Hamburg-gids als leidraad. Met die boekjes moet je soms echt een beetje geluk hebben, maar in dit geval hield de auteur van hetzelfde soort dingen als wij en was het absoluut een voltreffer. Het allerleukst vond ik het Schanzenviertel, om de leuke winkeltjes, cafeetjes en restaurantjes en de Berlijnse, licht alternatieve sfeer. De Marktstraße en de Schanzenstraße zijn de levendigste daar, maar zigzag vooral door passages en allees voor min of meer verborgen parels.

Gefundenes Fressen HamburgRommelmarkt lettermallen druk HamburgIMG_5066

winkeltjes Schanzeviertel

Karolinen-Passage Hamburg

De wijk Sankt-Pauli grenst aan het bohemien Altona en heeft een rauw kantje, zalig om een dag door te brengen. En het stuk langs de Elbe huisvest de beste visrestaurants, vismarkt en de enige echte Hamburgse strandbar. Ook indrukwekkend: de wijk Speicherstadt/HafenCity, een groot uitgevallen DOK noord. Een toffe mix van havenindustrie, oude bakstenen pakhuizen, en hippe initiatieven. Ze bouwen er al sinds 2007 aan de Elbphilharmonie (of ‘Elphi’ voor de vrienden): een fantastisch nieuw concertgebouw dat begin 2017 de deuren opent. De zitplaatsen vormen er een cirkel rond het orkest, het ziet er nu al prachtig uit. Ooit woon ik daar een concert bij (sponsors welkom)!

Speicherstadt Hamburg

HafenCity HamburgElphi HamburgStrandbar Pauli Hamburg

Goh, eigenlijk vond ik heel Hamburg super, misschien op de binnenstad na. Daar was niet zoveel sfeer, maar dat was misschien een momentopname?

IMG_4752IMG_4944

Sex & drugs & hippies aan de Reeperbahn

Ons bezoek viel ook samen met het drukske weekends van het jaar (“Das Wochenende des Wahnsinns” volgens de lokale krant). Zo was in de binnenstad een triatlon aan de gang, konden we wat concertjes meepikken op het slotweekend van de Altonale (een soort Gentse Feesten in de wijk Altona, aanrader!), en vielen we per ongeluk middenin het driedaagse Schlagerfest aan de beruchte Reeperbahn. De Reeperbahn is van oudsher de plek waar matrozen die al maanden droog staan van bil kunnen gaan in één van de etablissementen in dit langgerekte Red Light District. Nog steeds trekken neonborden met tot de verbeelding sprekende tekeningen de aandacht van de bronstige man, en viert decadentie er hoogtij. Hét toneel voor een hippie-schlagerfestival, moet iemand gedacht hebben. Drie dagen lang is de hele straat afgesloten voor iets wat nog het meest lijkt op een City Parade voor hippies. Overal brede broekspijpen, flower power-hemden, ronde brilletjes en peace-tekens. Nog niet helemaal mee wat nu precies de link is tussen schlagers en hippies, maar soit. Aangezien wij compleet underdressed waren, in ons saai 2016-plunje, gingen we maar cocktails drinken in één van de zijstraatjes van de Reeperbahn. We zaten daar in leuk gezelschap, en de cocktails zijn er -net als op veel plaatsen in Hamburg- zeer zacht geprijsd. Ideaal!

SchlagerMove HamburgSchlagerMove Reeperbahn Hamburg

Das Universum kennenlernen und Kuchen essen

Verder werden er rommel- en streetfoodmarktjes gefrequenteerd, hielden we halt bij meer dan 1 leuk Kafee-und-Torte-huisje, aten we bij Oma’s Apotheke de BESTE schnitzel die ik ooit van mijn leven geproefd heb, zaten we op speeltuinen en fruitmarkten met de tweejarige peuter van de vrienden, ontbeten we twee keer op locatie (avocado! mozarella-tomaat! roereitjes!), en gingen we zelfs twee keer lopen in één van de fantastische stadsparken die Hamburg rijk is. Hoe flink zijn wij niet, zeg? Alles op het gemakje -behalve het lopen, puf!- want dat kon gewoon.

Aan de muur van koffiehuisje Harbor Cake ontdekte ik tevens mijn nieuw levensmotto: “Ich will das Universum kennenlernen und Kuchen essen.” Twee motto’s in één blogpost?! Ewel ja.

IMG_4642

Wat de parken betreft: het gigantische Planten un Blomen-park, in het centrum van de stad, is echt de moeite. Om eens door te wandelen, om een namiddag te luieren of te picnicken, om ’s avonds de muzikale fonteinshow mee te maken, of om jaloers te staan kijken naar kindjes die zich amuseren in de waterspeeltuin.

Getest en goedgekeurd:

  • Strandbar Pauli: met de voetjes in het zand van een cocktail nippen aan de oevers van de Elbe. Je kan ook zwaaien naar de vrachtschepen die met de regelmaat van de klok voorbij varen. After all, this still is HafenCity!

strandbar Elbe HamburgIMG_5021

  • Streetfoodmarkt in de Rindermarkthalle, elke zondag tussen mei en september van 12 tot 18u.
  • De Ratsherrn-microbrouwerij in de Schanzenhöfe. Met een winkel vol craft beers en een zeer aangenaam aanpalend café/terras.

Brouwerij Hamburg

Freunde Hamburg

 

  • Filmpje meepikken (en genieten van het mooie pand!) bij Zeisse Kinos. In de zomer zijn er ook op meerdere plaatsen outdoor screenings. Het weer leende zich daar tijdens ons bezoek niet echt toe, maar op een zwoele zomeravond moet dat de max zijn! Zeisse Kino Hamburgindependent small cinema Hamburg
  • Harbor Cake: een gezellig adresje in retrostijl voor taart en koffie, met levenswijsheden on the side.

Harbor Cake Hamburg

  • Doen: gekke bekken trekken in de Photoautomat. Nog een analoge photobooth, maar de 4 minuten wachten zijn het meer dan waard. Dat kot begint gewoon zonder enige waarschuwing foto’s te trekken, maar het levert wel grappige plaatjes op :)

Photoautomat en andere souvenirs Hamburg

’t Is misschien wel duidelijk: ik vond Hamburg de max. Groot genoeg om als toerist te blenden tussen de locals, maar met wijken die elk hun eigen kleinschalige sfeer uitademen. Vergelijkbaar met Berlijn? Ja, maar dan zonder de historische landmarks die de hoofdstad rijk is. Maar mét Currywurst, gelukkig maar.

Mij mogen ze hier gerust een jaartje als expat naartoe sturen. Ich soll mein Deutsch alfast ein bisschen üben. Ofzo.

IMG_5081

New York: momentjes om in een luciferdoosje te bewaren

Geen big sights, maar kleine momentjes met een gouden randje.

  • Bruce Willis-gewijs gelijk drie zotten door de hele metro lopen en de sporen onder je heen zien schieten, om in de juiste wagon voor onze halte te geraken. Wie wil er nu overstappen via het perron als je Die Hard with a Vengeance kan naspelen? #jeugdsentiment

downtown trains new york

 

  • Met mijn NY Yankee foamfinger op het hotelbed staan springen om middernacht. Want boxspring!!
  • Pepperoni pizza slices die uit de Ninja Turtles lijken weggelopen. Zooo lekker. Perfect als midnight snack na een paar cocktails, maar ook als snelle hap voor de musical.
  • Banana pudding van bij Magnolia Bakery (bekend van Sex and the City!). Channelling our inner Carrie.

 

Magnolia Bakery banana pudding

  • Breakfast date (om 7u ’s morgens, dankuwel!) met iemand die je in Australië leerde kennen en al 6 jaar niet meer gezien hebt. Babbelen alsof het gisteren was.
  • Uitgenodigd worden voor de after-work drink op diens kantoor in Williamsburg, met zicht op de zonsondergang over Manhattan. En gratis empanadas en margarita’s!

IMG_2302

  • In duizend parkjes liggen. Er gezelschapsspelletjes spelen. Kijken naar straatartiesten. Stiekem achter trotse ouders gaan staan en mee foto’s trekken van studenten in paarse toga’s.
  • De laatste avond frozen margarita’s gaan bestellen aan de toog en even als outsider kunnen kijken naar papa & broer die samen leute zitten maken daar in die Mexicaanse bar. Mijn beide handjes kussen.

IMG_2323

  • pastelkleurige icecream trucks!

Dat hebben we dan ook weer meegemaakt

Stommiteiten en bizarre toestanden. Die achteraf soms voor de beste anekdotes zorgen.

  • Na een bijzonder fijne avond mijn portefeuille laten liggen in een cocktailbar in Little Italy. Dat pas beseffen als ik mijn pyjama al aanheb. Om 1u ’s nachts helemaal terugwandelen en mijn portefeuille -mét volledige inhoud, $300 en paspoort inclusief- terugkrijgen. Ik moet in een vorig leven moeder Theresa-allures gehad hebben.
  • Je MetroCard op hotel laten liggen en dus toch nog een hele dag aparte ticketjes moeten kopen. Stom, ik weet het :-)
  • Met de fiets verloren rijden tussen de joodse schoolbussen in een of andere wijk in Brooklyn. De blauwe Citibikes zijn sowieso een aanrader, zelfde systeem van stadsfietsen als in bv. Londen of Parijs, en perfect doenbaar als je de (op de kaart groen aangegeven) fietspaden wat volgt.
  • Pintjes van $16. Of, voor de ongelukkigen die geen bier lusten: $18 voor een cocktail. Toegegeven, dankzij het zicht vanop de vele rooftop bars vergeet je al snel dat je er een kwart maandloon aan het doorjagen bent. Ik ben aan het overdrijven hoor; niemand die je lastigvalt als je maar aan dat net-niet-lege glas blijft nippen.
  • Ugly naked guy die in een strandstoel skoebiedoe’s zit te knopen in Washington Square Park. Niemand die daar vreemd van opkijkt.

ugly naked guy new york

New Yorkse adresjes die ik nog wou delen

img_2287-1

Aan eten en drinken geen gebrek in New York! Hier alvast een paar plekjes waar je sowieso goed zit. En één kapperszaak 😉

Geen tips uit een reisgids, die kunnen jullie gewoon ook zelf kopen (de gele NYBE gids is trouwens een aanrader voor adresjes! Minder voor wandelingen/kaarten). Gewoon een paar adresjes die we zelf getest en goedgekeurd hebben. Herinneringen zijn mogelijks gekleurd door geweldig gezelschap :-)

  • Aunt Jake’s: de meeste restaurant in Mulberry Street (Little Italy) zijn hopeloos tacky en/of belachelijk duur. Maar hier aten we in een leuk decor superlekkere verse pasta voor $13 de man, met gratis kraantjeswater erbij. Soms kan het ook gewoon simpel zijn. En nog gezellig ook! 

  • The Mulberry Project: speakeasy cocktailbar naast Aunt Jake’s, waar mijn portefeuille een avontuurtje beleefde. Behalve eerlijk zijn ze er ook goed in hun vak, dat kan mijn broer -cocktailadept van dienst- bevestigen.

  • Tompkins Square Bagels in de East Village. Ik vond bagels altijd een beetje overroepen maar sinds onze lunch hier ben ik verkocht. Dat warme, zachte, ziltige deeg; die chive cream cheese… omnomnom.

  • Stumptown Coffee Roasters vlakbij Washington Square Park in Greenwich Village: me aangeraden door een local, wiens broer een eigen koffiebar in Melbourne uitbaat. Heel mooie inrichting en lekkere koffie en lattes. Meer moet dat niet zijn ze.

Aan koffiebars trouwens geen gebrek in New York! Bedenk wel dat het dikwijls ‘to go’ is, en dat je dus zeker niet altijd kan zitten. Een beetje frustrerend als het regent/koud is/je voeten zeer doen van al dat wandelen. Nog proefondervindelijk ontdekt: een WC is verre van altijd voorhanden. 


  • Devociòn in Williamsburg: channeling my inner hipster. Onwaarschijnlijk hippe koffiebar waar ik gerust een paar namiddagen onledig zou kunnen maken, zo met m’n Macbook enal. :p

  • Fellow Barber: barber shop op meerdere locaties, oa in SoHo. Hippe kerels zoals m’n broer laten hier hun haardos bijknippen door rasechte New Yorkers, al dan niet op leeftijd.
  • Mexicaans is altijd lekker. Wij aten op onze eerste avond ons buikje rond bij Lupe’s in SoHo. Gezellig druk en wat rommelig, maar zeker waar voor je geld. Lekkere tacos’s of burrito’s koop je bij één van de foodtrucks die je rond de middag tegenkomt in de straten. 

Bestijg den trein nooit zonder uw valies met dromen

img_3010

Ik zal het maar ineens toegeven: ik bezit, op een rood handbagagetrolleytje na, geen enkele reisvalies. Ten eerste heb ik geen plaats om die op te bergen -tenzij misschien als originele koffietafel- en ten tweede kan ik altijd wel een valies lenen van mijn ouders of broer, die over de jaren heen een mooie collectie hebben aangelegd.  Geen valies dus, wel een backpack. Een rugzak is toch dikwijls handiger als je echt meerdere weken rondtrekt. Ik bedoel: ik zie me nog niet met een grote reiskoffer op een Indonesisch brommertje klimmen. Je gooit dat ook niet zomaar aan boord van een trein of boot, om maar iets te zeggen. Een backpack dus, die helaas na 9 jaar trouwe dienst onlangs de geest gegeven heeft. Spijtig genoeg is het model uit productie is en ben ik momenteel naarstig op zoek naar een ander model dat ik me (ik zit met vrij ernstige scoliose & torsie van de ruggengraat) niet met rugpijn opzadelt. Want dat kan je op reis missen als…euh…tandpijn?

Ok, dus we hebben: 1 handbagagetrolley en 1 kapotte backpack.
Zoals jullie weten trekken we er dikwijls ook een weekendje op uit en daar knelde de laatste tijd het schoentje. Ik begon het een beetje gênant te vinden om ergens toe te komen met mijn gerief in zo’n rood-blauw geruite plastieken tas gepropt – you know, zo’n tas waarmee Afrikaanse families altijd op luchthavens komen aanzetten. Ik bedoel: classy is anders. En of ik het nu wil of niet: ik ben nu een thirty-something vrouw! Tijd om wat meer in stijl te weekend-trippen. Tijd voor wat meer Angelina, en wat minder Bag Lady.

Om maar te zeggen dat ik er wel oren naar had toen Duifhuizen koffers en tassen me een reistas liet uitzoeken om te reviewen.
HUZZAH, eindelijk een deftige weekendtas!

Nu moet je wel weten dat ‘Kies maar wat je leuk vindt’  één van de moeilijkste opdrachten is die je mij kan geven, ongeacht de context. Of het nu over een reisbestemming gaat, wat ik ga eten, welke kleur sokken ik vandaag ga aandoen… Dat was dus in dit geval niet anders. En ik kende Duifhuizen niet, maar hun webshop is zeerrrr uitgebreid en dat maakte het kiezen natuurlijk niet makkelijker. #firstworldproblems

Hoewel ik heel duidelijk op zoek was naar een weekendtas, heb ik toch ook even getwijfeld om toch voor zo’n Samsonite-valies met 4 wieltjes te gaan waarmee je pirouettes kan draaien, of OOH MOOIE LAPTOPTAS! Of toch een eigen Eastpak op wieltjes?

Meerdere avonden en een kleine driehonderd browsertabbladen later viel mijn keuze uiteindelijk op deze mooie Chesterfield weekendtas:

Chesterfield weekendtas van Duifhuizen koffers en tassen webshop

Een dag later had ik ‘m al in huis, vlotjes dus. Op de site lijkt de tas eerder camelkleurig, maar hij bestaat uit een mooie kleur cognac leer. Ideaal, want dat vind ik vele mooier :-) Dit weekend gin ik er voor het eerst mee op stap, bestemming Condroz. Qua grootte was mijn initiële vrees ongegrond: er pasten probleemloos wandelschoenen en teenslippers in (we zijn optimistisch!), kleren voor 2 dagen, toiletgerief, bedlinnen, keukenhanddoek en een rol aluminiumpapier. Er was zelfs nog plaats over voor wat gezelschapsspelletjes. En doordat de rits helemaal tot beneden opengaat, kan je er eens ter plaatse makkelijk je pyjama uithalen, want die heb je natuurlijk helemaal onderaan gestoken. 
De tas staat op 4 minipootjes, dus als je ze op de grond zet, raakt de onderkant niet vuil of beschadigd. (Met m’n backpack dierf ik al eens in het rond gooien, maar op zo’n deftige leren tas ga ik toch zuiniger zijn :-) )


Het enige minpuntje tot nu toe, is dat de schouderriem zelfs op z’n kortst te lang is voor mij. Al ligt dat waarschijnlijk volledig aan mij en mijn bijzonder kort rompje :p

Ik ben alleszins heel content met mijn nieuwe aanwinst én met het feit dat ik niet meer met een assortiment plastieken tassen moet toekomen bij m’n schoonmama voor een weekendje Blankenberge.

Move along, Angelina!

Waarmee verplaatsen jullie zich op reis? Good old backpack, of toch een flashy valiesje? Gooi het in de comments!

PS: de titel van dit bericht is ontleend aan het gedicht ‘Bericht aan de reizigers’ van Paul van Nijlen.

PS 2: Dit is de eerste keer dat ik een product uittest. Dit wil ik enkel doen met producten waarvan ik denk dat het ook voor jullie interessant kan zijn, en dan nog zeer met mate. Mijn mening is dan ook de mijne. Als het mij niet aanstaat, schrijf ik nog liever niets. Just so you know 😉

New York: de klassiekers die je moét gedaan hebben

baseballmatch in New York

Al meer dan een week terug uit New York en er nog elk vrij moment over dagdromen: jep, dat moét wel een fantastische reis geweest zijn.
Nochtans was ik een beetje sceptisch over dat hele New York. Teveel films gezien misschien, maar in mijn hoofd was New York een vrij steriele, kille stad vol onbeleefde ploerten en strak-in-het-pak gehesen business men. Met veel checklist-waardige ‘big sights’ maar weinig persoonlijkheid. Niet gezéllig.

Boy, was I wrong. OK, in Midtown en het Financial District moet je misschien niet zijn voor de small town feel, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de bijna dorpse sfeer in wijken als Greenwich Village, the East Village en Williamsburg. En wat ik niet had verwacht: ik vond het compleet geweldig om in tussen die gigantische wolkenkrabbers te lopen, om niet te weten waar ik eerst moet kijken op Times Square, om op te gaan in de massa en de chaos.

Hoewel, chaos…
Waar ik chaos had verwacht, van het soort waarvan ik kortsluiting in mijn hoofd krijg, vond ik vooral energie. Na 20 kilometer sightseeing in één dag ben ik meestal aan mijn bedje toe, maar hier….
If the city never sleeps, then why should I?

Must do’s: de klassiekers

Waar moet je beginnen hé, een blogpost over een week New York. Het eerste wat ik deed toen de vlucht vastlag, was in een paar reisgidsen opzoeken wat volgens hen de echte aanraders zijn. In die lijstjes kwamen telkens dezelfde klassiekers in terug. Maar in hoeverre zijn die ook echt de moeite?
Wij hebben de ‘big sights’ zeker niet allemaal gedaan (naar Ellis Island of het Vrijheidsbeeld zijn we bijvoorbeeld niet geweest).
Hieronder dus een hopeloos subjectief en sowieso onvolledig lijstje van Big Apple klassiekers die je zéker op je vakantieplanning moet zetten.

  • Een baseballgame (of andere sportwedstrijd) bijwonen
    Waar je naartoe kan hangt af van het seizoen. Wij hadden tickets voor de NY Yankees vs Chicago White Sox. Wat doet een mens dan? Yankee petjes en foam fingers kopen. Met de hele tribune van “YYYYYMCA” doen. Ons verwarmen aan de ronduit heerlijke hot dogs. Daarna nog nachos gaan halen, alleen al voor de toppings. Zich afvragen hoe baseballspelers in godsnaam in vorm blijven terwijl ze drie kwart van de wedstrijd moeten staan wachten tot iemand eindelijk de bal raakt. Wat een saaie sport eigenlijk, haha, gelukkig was er meer dan genoeg randanimatie. Zoals daar zijn:
    We zingen het volkslied! Veteran of the day! Kiss cam! Yankee quiz! Iemand in het stadion wint Domino’s pizza voor een jaar! We zingen nog eens het volkslied!
    Never a boring minute.


baseballmatch in New Yorksportwedstrijd New York  Yankee game New York

  • Een Broadway Musical meepikken
    Oooh, dit stond hoog op mijn verlanglijstje. Ik kreeg de tip om aan het TKTS-loket op Times Square same day tickets te kopen. Via de TKTS app kon ik zien voor welke shows er die dag kaartjes waren. Uiteindelijk niet zeker of we zo’n goeie deal gedaan hebben want de vrije kaarten zijn evengoed de duurste van de zaal, zelfs met 50% korting blijft zo’n ticket dan gewoon pokkeduur.
    MAAR! Het was het zoooo hard waard! Ik ging voor jeugdsentiment en tickets voor Matilda, naar het boek van Roald Dahl. Een beetje een gok, maar zoals mijn New Yorkse kameraad zei: “You could walk into any Broadway musical and be super impressed. Broadway is the most competitive entertainment market in the world: if you aren’t good, you close down stat.”
    Wat een talenten, jongens toch, en dan al die decorwissels en wervelende dansscènes! Er kwamen zelfs groene lasers en rookmachines aan te pas. Om dan buiten te komen middenin de hustle & bustle rond Times Square, waar dozijnen shows hun toeschouwers tegelijk terug op het trottoir vrijlaten… bijna onwezenlijk om “echt” op die filmische plek te zijn.

Broadway musical in New Yorktickets voor musical in New York

Times Square

  • Rooftop bar-hoppen
    Op en top New Yorks en zo lang het geen 20 graden vriest moét je de skyline eens van bovenaf gezien hebben. Je kan natuurlijk op het Empire State Building of naar Top of the Rock, maar elk zicht is beter met een lekker drankje in de hand. Een handig overzicht van rooftop bars vond ik hier. (en deze lijst is ook wel grappig :-))
    Mijn persoonlijke favoriet was de bar op het dak van Pod 39 hotel. Een “Romeinse tempel-meets-tuinfeest” setting, gezellige lampjes, ongedwongen sfeer, en natuurlijk het zicht op o.a. het Empire State Building en het Chrysler Building. We verbroederden (verzusterden?) met een groepje dames die hun 30ste verjaardag vierden. Quote van de avond (met lichte dronken slur): “You’re not thirty-one….you’re thirty-wonderful!” (Aww…)
    Ook leuk was rooftop bar Jimmy bovenop het The James hotel in SoHo: vanuit zuid-Manhattan heb je eens een ander zicht op de skyline. 230 Fifth was ons aangeraden maar vond ik zelf niet echt gezellig. De struiken die het zicht blokkeerden hielpen niet echt.

Pod 39 rooftop bar New York

rooftop bar ManhattanEmpire State Building vanop rooftop bar New York

  • The Highline in de zon
    Gekend en geliefd: het New Yorkse equivalent van Park Spoor Noord. Deze oude spoorweg is nu een smal, groen wandelpad dat zich op een ongewone hoogte door zuidwest-Manhattan slingert en je een andere blik op de omringende buurten geeft. Overal bankjes en mooie beplanting, wat kunstwerken hier en daar. Reken bij mooi weer op 2 uur om te genieten van de wandeling en af en toe gewoon wat te chillen op een zonnig plekje.
    Als je het goed plant (of als het toevallig zo uitkomt) haal je je lunch in de Chelsea Market waar de Highline aan de zuidkant passeert. De overdekte Chelsea Market (genre Borough Market in Londen) zit in een oude Oreo-fabriek en is meer een verzameling van food stands dan een echte markt. Denk aan iets lekkers en ze hebben het daar, waarschijnlijk artisanaal gemaakt en on the spot bereid. Ik liet me verleiden door een Cambodiaans broodje met gelakt varkensvlees en voelde me alsof niet één maar meerdere engeltjes op m’n tong gepist hadden. Papa en Alexis bestelden een Italiaans broodje dat belegd was met ongeveer 6 centimeter dik gestapelde plakken pastrami, hesp, kaas, en nog 20 andere soorten charcuterie. Mamma mia!highline park new yorkthe highline new yorkhighline new yorkhighline park chelsea market foodhal new yorkitalian sandwich chelsea market pastrami

 

  • Staten Island Ferry
    Gratis en zo hard de moeite! Je vaart 25 minuten weg van Manhattan, om dan meteen weer op te stappen en de retour aan te vatten. Terwijl je Manhattan weer nadert (we timeden dat goed!), zakt de zon links weg achter het Vrijheidsbeeld en kan je je inbeelden dat je als immigrant je geluk komt zoeken in de Big Apple.

staten island ferry viewstaten island ferry familiestaten island ferry sunset over Manhattanstaten island ferry Manhattan

  • Fietsen in Central Park
    Wij hadden slecht weer en toch was dat een heel toffe ervaring. Als de mooie standbeelden, memorials (John Lennon!), paviljoentjes en meren je niet enthousiast krijgen, dan kan je toch eens goed grinikken bij het idee van al die makelaars die zich waarschijnlijk de haren uit het hoofd trekken om het gemiste potentieel aan billion dollar skyscrapers. 341 hectare gratis park, middenin de duurste (én schaarste!) bouwgrond van de hele wereld. 😮
    Trek maar wat tijd uit voor je bezoek aan Central Park, want het is echt huge. Je kan het bijvoorbeeld combineren met een bezoek aan het MoMa of het Guggenheim museum, of een wandeling door de chique straten van de Upper East Side. Of je kan het Home Alone-hotel gaan checken :-). Een mooi en gratis uitzicht heb je bijvoorbeeld vanop het bovenste verdiep van het Mandarin Oriental hotel aan Colombus Circle. Ik vond het ook vreemd, zomaar een hotel binnenwandelen, maar niemand kijkt er precies van op.

fietsen huren Central Parkzicht op Central park

 

  • Op het vliegtuig kijken naar films die zich in New York afspelen
    When Harry met Sally. Ghostbusters. How to be single. Delta bleek toch inflight entertainment te hebben! 8u lang filmpjes checken it was. :-)

In een volgende NY-post: minder klassieke must do’s, de tops & flops van de reis, en een paar van onze favoriete adresjes!

 

 

A taste of New York

img_0823-1

Ik weet dat een paar uur niet representatief kunnen zijn voor New York, maar hoe awesome is het hier al niet??

3u na onze landing in JFK kregen we onze eerste glimps van bovengronds New York te zien (metro: check!), en dat was toevallig zonnig en warm SoHo. We huppelden bijna naar ons hotel,langs cafeetjes met binnentuintjes en met de geur van pizza in onze neus, tegen elkaar te roepen van whaa alles ziet er hier zo…New Yorks uit!! Iets luchtigers aangetrokken en vertrokken voor een wandeling naar de ferryterminal, waar we planden om de zonsondergang boven Manhatten vanop de Staten Island ferry te zien.

Dat was buiten de storm gerekend die ons ter hoogte van het 9/11 memorial overviel. Waaien, maar waaien! De hoge gebouwen werken waarschijnlijk als windtunnels want het stof (en de plastieken zakskes) waaide in zichtbare stromen op ooghoogte door de straten. Quote kerel op de hoek “Aw man. New York is bad enough without the wind!”


Niet getreurd, we hadden onze regenjas bij en we hebben toch ons kwartiertje zon al gehad :-) De ferry was niet echt een optie meer met de regen, wind en een beetje een zieke papa, en aangezien ons lijf ook al op 3u ’s nachts stond gingen we, terug in SoHo, voor burrito’s en enchillada’s mole poblano in een gezellig Mexicaans restaurantje. Met een ananas-Jarritos erbij, jaja! Nu ik die foto’s zo zie, lijkt het een beetje of we in een cabardouche zitten te eten, blame the neon light :-)


Impressions so far:

– Het 9/11 memorial is indrukwekkend en best somber. Het kan aan het weer gelegen hebben, maar dat water dat zich in dat zwarte gat stort heeft zoiets…dementor-achtigs. Wel kippenvel om daar arm in arm naar al die namen op de randen te kijken en terug te denken aan die beelden in 2001… Ik zat toen in het 4e middelbaar en de beelden van uit de ramen springende mensen staan voor eeuwig op m’n netvlies gebrand.

– SoHo doet me nog het meest denken aan hoe je je een Parijse wijk zou voorstellen als je er nog nooit geweest was: met kunstgalerijtjes en enorm veel gezellige restaurantjes waar de terrassen volzitten en de flarden New Yorks gekwetter je toewaaien, ook al is het helemaal niet warm (meer).
– ❤️ het contrast tussen de oudere brownstone gebouwen (met die typerende trappen aan de gevels) en de blinkende skyscrapers. Denk daar de alomtegenwoordige gele taxi’s bij, een paar NYPD-auto’s et voila: New Yorkser kan bijna niet!

– ik wil hier letterlijk bij elk eettentje stoppen en alles bestellen wat op het menu staat. Op een paar uur tijd passeerden we restaurantjes uit meer landen dan ik wist dat er bestonden. Zelfs het simpele hole-in-the-wall frituurtje om de hoek verkoopt geen gewone frieten, maar exotisch gekruide variaties zoals handgesneden ‘sumac fries’. Mm! De karretjes met pretzels en hotdogs staan op ongeveer elke straathoek en zullen er ook nog wel eens moeten aan geloven.

– voorlopig is New York veel opener dan ik gedacht had. Ik verwachtte me aan smalle, donkere straten, langs beide kanten ingesloten door strenge wolkenkrabbers. Maar de straten die we al zagen waren open, lichte en breed, vol groene parkjes.

– veel gebouwen hebben een soort watertoren op het dak staan, ook recente zoals ons hotel. Wat is daar het verhaal achter?

– ik werd redelijk hard in mijn gezicht uitgelachen toen ik naief vroeg of de winkels in de buurt op zondag open zijn. “Is there anywhere in the world that shops are closed on Sunday?” Ze wilden bijna niet geloven dat dat op veel plaatsen in België het geval was. Small town girl in the Big Apple-gevoel: check!

Up next: NYC, een beetje Europa en Tel Aviv!

Dag lieve lezers!
Als het hier wat stil is de laatste tijd, is dat omdat ik momenteel meer bezig ben met genieten van het weer en alle fijne activiteiten die daarmee gepaard gaan. Wil dat zeggen dat het kalm is aan het Vree Ver Weg-front? Hoegenaamd niet! De planning voor deze zomer zit al goed vol!

usa banner

Big Apple

Nog één nachtje slapen en ik stap op de vlieger naar New York. Jahaaa! Dat wil zeggen dat ik onder de douche éxtra luid de liedjes zing waarin het met lange uithalen van “New Yoooork” gaat.  En misschien niet eens alleen onder de douche!

Omdat wij Brackes de max zijn, ga ik dit keer op reis met mijn broer en papa. We reisden eerder al eens met ons drieën naar Istanbul, en dat was een zeer geslaagde trip. Nu gaan we dus voor de overtreffende trap!

We zijn alvast voorbereid:

BENY reisgids

Omdat ik makkelijk verdwaal in téveel tips van téveel reisgidsen, heb ik me dit keer voorgenomen om het te houden bij één gids. Uitverkorene is het gele BENY, omdat er heel diverse wandelingen instaan en massa’s tips van zowel de must sees als de hippe cafeetjes en verborgen pakjes waar ik absoluut wil geweest zijn. Ik vermoed dat New York zoveel te bieden heeft dat we vanzelf geweldige dingen gaan tegenkomen, maar zo hebben we toch een algemene leidraad.

inpaklijst new york

Ik ben zo iemand die de avond voor vertrek nog dingen in een handwasje moet steken en er om 2u ’s nachts nog aan denkt dat een GSM-lader op reis ook wel handig zou zijn. Een inpaklijst bestaat dus normaalgezien enkel in mijn hoofd, maar ik ben nog nooit iets essentieels vergeten. En dan nog, ze hebben daar ook winkels hé. Zolang je wat kleren en je documenten meehebt, kan er al bijna niks mislopen. Maar voor het algemeen welzijn van het reisgezelschap heb ik toch eens een lijstje neergetypt. Mooi hé?  :-)

reisdagboek new yorkMag natuurlijk nooit ontbreken: een blanco reisdagboekje. Al betwijfel ik dat er veel tijd zal zijn om dat bij te houden, maar dan kan ik er toch entreeticketjes enzo in plakken hé :-) Ik moet nog kiezen uit twee bovenstaande exemplaren, die ik allebei kocht op citytrip in Lissabon met mama, twee jaar geleden. Links of rechts?

Ook al in de sjakos: tickets voor een Yankee game. Mijn eerste baseballmatch en we zitten helemaal bovenaan en gaan dus waarschijnlijk de bal met moeite zien maar dat geeft niet want ik snap dat spel toch niet! ’t Zal vooral voor de sfeer zijn.

Misschien in de sjakos: Broadwaytickets. JAAAAAH MUSICALS!!! Nog niet helemaal in de sjakos wegens pokkeduur en aan het overwegen om ter plaatse bij TKTS tickets voor diezelfde dag te kopen. Iemand ervaring mee?

kroatie banner

Binnenland van Kroatië

In juni neem ik een weekje vakantie om naar het groene hart van Kroatië te gaan. Via mijn werk kan ik mee op een studiereis die georganiseerd wordt door de toeristische dienst daar. Ik reisde tot nu toe enkel langs de Kroatische kust, dus ik ben heel benieuwd! Op het programma staan onder andere een kanotocht en fietstocht door de Karlovac regio… en ook veel meetings met tourism boards, maar dat hoort erbij natuurlijk :-)

duitsland banner

Weekendje Hamburg

In juli gaan vriendin Tine en ik een weekendje Hamburg onveilig maken. Voor mij de eerste keer, zij is er al een paar keer geweest. We kunnen logeren bij een vriendin ter plaatse, dus dat wordt dikke fun, ik kijk er enorm naar uit!

israel banner

‘t-Is-eens-iets-anders citytrip: Tel Aviv

Als kers op de taart boekten mijn bestie Evi en ik vorig weekend een reisje naar Tel Aviv. Dat konden we enkel doen omdat onze top (ex-)collega’s bij Wijs ons een genereuze Connections-bon cadeau gedaan hadden voor onze verjaardagen. Naar Israel vliegen doe je niet voor 100€ dus dankzij hun zalige cadeau moesten we niet al teveel opleggen. Bij deze nog eens een superdikke merci aan al de lieverds die bijgedragen hebben!

Begin september zetten we dus voet aan land in het beloofde land. Ik heb mezelf al beloofd om ver weg te blijven van alle mogelijke politieke en religieuze discussies, want dat is me tijdens eerdere gesprekken met Israëlische reizigers slecht bevallen. Sommige mensen in mijn omgeving zijn bezorgd want Israël, is dat eigenlijk geen land in oorlog? En ja, het voelt wat vreemd om naar een land te reizen dat politiek zo controversieel is, en waar ik zo dicht bij zoveel menselijke miserie zal zitten. Ik ben daar zeker niet blind voor. We zullen zien wat het geeft!

Ons hostel is alvast geboekt (met rooftop ontbijt!). Let the hummus come to me!

Tips voor één van bovenstaande bestemmingen zijn uiteraard meer dan welkom!!

De Bloemen Bucket List

I call this one 'gedeconstrueerde boom'
Ja, ik heb dat. Op mijn Bloemekes Bucket List stonden 3 dingen.
1. Tulpenvelden in Nederland. Sinds mijn bezoek aan Keukenhof twee jaar geleden is mijn inner bomma min of meer tevredengesteld, maar ik zeg nog altijd geen nee tegen een tripje naar een kleurrijke tulpenveld!

 

2.Tussen de bloesems fietsen in Haspengouw. Wegens reisjes en andere leuke invullingen van mijn agenda, is het hier ook dit jaar niet van gekomen.

3. Het Hallerbos in bloei. Nét niet gelukt dit jaar! Al kwam ik toch aardig in de buurt. Twee weken geleden besloot ik eindelijk de O My Bag-tas op te halen die ik bij Mamuli gewonnen had via de Instagram Christmas countdown. Vier maand na datum dus, ahum. Maar stiekem wachtte ik op het moment dat het zonnetje erdoor zou komen en dat ik mijn bezoek aan Mamuli kon combineren met een wandeling in het Hallerbos, dat praktisch om de hoek van de winkel ligt. Zo’n zalig bos zeg! Nog nooit zo’n lieflijk bos gezien, met die valleitjes en groene ondergrond lijkt het recht uit een sprookjesboek te komen. Voor de hyacinten aan hun blauwe invasie beginnen, zijn de witte bosanemonen koningen van het bos. Wij werden dus getrakteerd op een zee van wit, met hier en daar al een spikkeltje blauw tussen.

Mamuli is trouwens wel een aanrader als je in de buurt van Halle bent: mooie dingetjes shoppen omringd door groen, een zonnig terras voor een tasje thee, en slingertouwen in de bouwen voor de kinders in je kielzog.

Om maar te zeggen: ik kan bloemetjes nogal appreciëren. Sinds kort hebben we op het werk ook een Bloomon-abonnement, en dat voelt elke tweede woensdag een beetje als mijn verjaardag (de knappe koerier helpt ook), en elke dag als een klein feestje.

Dus toen de mannen van WalkieTalkie me uitnodigden voor een sneak preview van de Floraliën hier in Gent, kon ik daar moeilijk nee op zeggen. Eerlijk: ik associeerde de Floraliën vooral met iets waar vooral koningen en bomma’s op af komen, en ik sta sowieso nooit te trappelen om een dag in een donkere beurshal door te brengen.  Anno 2016 komt de koning nog altijd, maar zijn de Floraliën naar de stad verhuisd, meebepaald naar het Kunstenkwartier, en dat maakt een wereld van verschil. De bloemenconstructies -de ene al indrukwekkender dan de andere- zijn geïntegreerd in de omgeving, wat het meer een experience maakt in plaats van gewoon een bezoek. Dat de bomen aan de Bijloke in volle bloei staan, is een mooie bonus.

Gastland dit jaar is Japan en dat wil zeggen: veel camelia’s, bonsaiboompje (cute!) en azalea’s. Helaas pindakaas: ik hou niet van azalea’s (sorry Lochristi!). Mijn lievelingsbloemen zijn er meestal met felle kleuren, met veel bloem en weinig bladgroen. Denk: gerbera’s, tulpen en ranonkels.

Gelukkig waren er nog meer dan genoeg andere fleurige hoogstandjes om van te genieten! Ik mag er niet aan denken hoeveel manuren er in die installaties gekropen zijn; ongelooflijk!

Het parcours van de Floraliën loopt van de Bijlokesite (stop zeker voor een drankje/stukje taart in het STAMcafé, voor de gelegenheid omgetoverd tot urban jungle ‘Café Frascati’), langs de Leopoldkazerne met palmbomen, kleurrijke miniserres en vliegende paarden, naar het Sint-Pietersplein met de indrukwekkende twee ton zware bloemenluster in de Sint-Pieterskerk, en dan via een speciaal gebouwde voetgangersbrug naar de overdekte Floraliënhal in het Citadelpark. Die hal is het vroegere eeuwfeestpaleis (van de vòrige eeuwwisseling!) en met muziek, waterpartijen en rookmachines wordt daar de 100-jarige eerste wereldoorlog met bloemen en planten herdacht. Mooi gedaan, moeilijk te fotograferen :-)

Mijn favorieten (klik voor groter en caption):

En dan vergat ik nog vanalles te fotograferen. Absoluut hoogtepunt is de bloemenluster in de SInt-Pieterskerk, waar de wisselende verlichting en klassieke muziek voor een extra dimensie zorgen.

FloraliënBestand 22-04-16 14 37 51

 

Ik ga eerlijk zijn: het prijskaartje is wel pittig. Als je ziet hoe groots het opgezet is, is dat zeker begrijpelijk maar ik weet niet of ik er zelf €35 voor zou neertellen, en sommige delen van het parcours konden me iets minder boeien. Maar het geheel is absoluut indrukwekkend, creatief en kleurrijk. Voor bomma’s én hun hippe kleindochters :-)

Toch zeker wel 38u in Málaga

img_9203-2

Onze 2 dagen in Málaga zitten er al op sie. Enfin, 1,5 dag, want we landden hier om 13u na een zeerrrr korte nacht (een geweldig trouwfeest van goede vrienden en een vlucht die vertrok uit Lille ipv Zaventem zaten daar voor iets tussen. Note to self: “Ik zal wel slapen op het vliegtuig” gaat niet gebeuren).

Om helemaal correct te zijn was het  1,25 dag, want door onze weddinglag hielden we tussen 16u30 en 19u een late siësta.

Málaga is een stad waar veel mensen landen maar die weinigen bezoeken. Wij vonden het nochtans een heel sympathieke stad op mensenmaat. Er zijn niet overdreven veel bezienswaardigheden, wat ideaal is voor mensen zoals ik met weinig tijd en veel FOMO, maar er hangt wel een zalig zuiders sfeertje, zonder te toeristisch te zijn. Een wirwar van kleine steegjes, tapasrestaurants, mooie gevels, zondags flanerende families en een religieus processietje hier en daar. La Virgen del Carmen blijft hier met stip het lokale idool.

      

  
De stad is vrij compact en dus perfect te bezoeken met de benenwagen, maar wij gingen tijdens onze 1,25-daagse voor het alternatieve vervoer en riskeerden ons gisteren op een Segway. Een Segway!! Nooit gedacht dat je mij daarop zou betrappen. Maar behalve dat je er natuurlijk uitziet als een complete idioot (zelfs zonder helm en fluohesje) en je mensen vanop kilometers afstand ziet rologen, is het eigenlijk een verrassend geestige manier om door de stad te snorren! En gemakkelijk, want ik zag me daar al frontaal op m’n gezicht gaan, maar ik ben een Segwaynatuurtalent jongens. (Al dacht de oprichter dat vermoedelijk ook en  zie waar het hem gebracht heeft ;-))
   

We reden met een zeer sympathieke gids van Malaga E-bikes (via Andalucia Tours & Discovery) door het centrum en daarna de berg op, door het bos richting Gibralfaro, voor een prachtig uitzicht op de haven en de stierenvechtarena. Dat is een wandeling die ik toch niet te voet zou gedaan hebben. Diezelfde haven verkende we ook nog, dus al bij al was die Segwaytour een ideale manier om een overzicht van de stad te krijgen.
  

Tweede vervoersmiddel van de dag was een muntgroene fiets met de naam Hercules.

Instructies voor een dagje strand & vissersdorpje

Men hure een fiets in een van de winkeltjes achter de Plaza de la Marina (meestal €5 voor 4u, €10 voor de hele dag). Waar je buiten België en Nederland meestal een mountainbike aan je been hebt, heeft iemand hier in Malaga het licht gezien en verhuren ze overal mooie Hollandse stadsfietsen, heel fijn. 

Men fietse langs de mooie Paseo del Parque en de recent gerenoveerde haven richting Malagueta, het stadsstrand, en posere daar zoals het een echte toerist betaamt.

   
Men vervolge zijn weg langs de verderliggende stranden en hope op meer zon dan wij hadden (300 dagen per jaar zon in Málaga, alleen deze week niet ;-)) om een paar uurtjes kleur op te doen en een terrasje mee te pikken.

  

  
Men smikkele in één van de hutjes op het strand (chiringuitos genaamd) van een portie boquerones, ofte sardientjes die geroosterd zijn op een bootvormige barbecue. (Wil wil klinken als een local roept gewoon ‘un espeto’ naar de uitbater.)

 Ik vond de kleine, geïmproviseerde chiringuitos fantastisch gezellig, maar er zijn ook volledig uitgebouwde chique restaurantjes die hetzelfde aanbieden. Heerlijk met een schijfje citroen en het geluid van de ruisende zee op de achtergrond!

   

  
    
Men rijde verder, langs de lange boulevards (fietspad aanwezig) en het oude en prachtig geleden strandpaviljoen Baños de Carmen, dat momenteel een restauratie ondergaat, helemaal naar het vissersdorpje Pedregalejo. Dat is ongeveer 20 minuutjes fietsen aan een heel gezapig tempo. Pedregalejo is heel charmant, bomvol leuke terrasjes, chiringuitos en couleur locale. Wij deden alsof het december was en warm voor de tijd van het jaar, en installeerden ons met een dekentje en een koffie op het afgeschermde terras van Galerna. Oreotaart en een zalige Spaanse sandwich als 4-uurtje? Why not!

   
   
Je kan hier makkelijk een volledige daguitstap van maken, alleen leende het weer daar met z’n 14 graden en koude wind niet echt toe.

Wat wel kon: kippenvleugeltjes en een glas belachelijk zoete Málagawijn voor €2,5. Eten is hier over het algemeen een stuk goedkoper dan in Gent, precies.

  

Het Alcazaba

We fietsten dus terug naar de stad en plakten er een bezoek aan het Alcazaba aan.
Het Alcazaba is een oud Moors paleis, net als het Alhambra in Granada. Alleen is het Alhambra is volgeboekt tot half mei en kost een bezoek aan het Alcazaba maar €2,2. Nu, ik denk niet dat je beide paleizen echt kan vergelijken, al is het Alcazaba wel een mooie, groene plek en voor dat geld zeker een bezoek waard als je in Malaga bent! 

   
    
 

Malaga Praktisch

Logement:

We logeerden in het Casa Al Sur Terassa, op 5 minuutjes wandelen van het centrum. Goedkoop (€38/nacht voor een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer) en met toch wat charme, want de grote ketenhotels zijn hier nog dominant aanwezig. Boetiekhotels vind je ook maar zijn dan weer prijziger. De douche had zijn beste tijd gehad maar voor de rest zeer tevreden van ons adresje, en in het bijzonder van het uitgebreide ontbijt (een extra €5) dat op het dakterras geserveerd wordt.

  
Leuke eet- en drinkadresjes die niet in onze reisgids stonden: (we reizen met een Rough Guide en een 100% Andalusië-gids, beiden editie 2014)

  • Recyclo, aan de rivierkant van de Mercado Central (die trouwens ook een bezoek waard is). Hip bike-café (denk: café Bidon maar grungier) met hele lekkere dingen op de kaart (hamburgers, taco’s, tapas, slaatjes…) voor weinig geld.

   
 

  • Tepito: hole-in-the-wall taco-adresje. Je eet je taco aan 1 van de twee tafeltjes die in het smalle steegje gepropt staan.
  • Cafe de los Libros aan het zonnige Plaza de la Merced. Een uit boeken opgetrokken toog en een paar tafeltjes waar de stoelen door schommels vervangen zijn. Whiii inner child!
  • Drunk-o-rama: leuk cafeetje met een rock&rollsfeertje en een beperkte tapaskaart    
  • Galerna in Pedregalejo. Een surfer’s vibe en een uitgebreide kaart broodjes, slaatjes, hamburgers en meer, je kan ook alles zelf samenstellen naar keuze.  

Segways en e-bikes huren doe je bij Malaga e-bikes, vlak achter de Plaza de la Marina.

Gewone fietsen vind je te huur in dezelfde straat en daarrond.

Hasta la proxima, Malaga! Je was verrassend aangenaam. Maar doe eens iets met die drooggelegde rivier, ’t is echt geen zicht.

  
PS: deze post is volledig op iPhone getypt & gepost – krakkemikkige lay-out incluis 😉

Op hostel in eigen land: Cube Hostel

4e verdieping Cube Hostel

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje in de bus van de mensen van het Cube Hostel in Leuven: of ik zin had om Leuven-city eens te komen verkennen, en het hostel daarvoor als pied-à-terre te gebruiken?

En of ik daar zin in had!

Om te beginnen paste dat volledig in mijn voornemen om mijn eigen land beter te leren kennen. We hebben geen bergketens, miiljoenensteden of exotische stranden, maar blind zijn voor Belgiës mooie plekjes is gewoon zonde.

Ten tweede ben ik net te laat geboren om tijdens mijn soloreizen de evolutie van basic jeugdherbergen naar flashpacker hostels mee te maken. Hoewel die kale kamers met hospitaalbedden, Spartaanse zitruimtes en eenzame hostel-PC (waarvoor je anderhalf uur moest aanschuiven om dan aan 8 kb/seconde een mailtje uit België te kunnen downloaden) absoluut hun charmes hadden, vind ik het tijdens recente tripjes dus wel leuk om die nieuwe, fancy hostels te checken.

Op de website wordt het hostel omschreven als een ‘boutique style hostel’ met een vintage feel. Hieronder mijn wedervaren.

Dag 1: hostel crush

16u30
De bus van aan het station stopt recht voor de deur (da’s al handig!). Kriebels in m’n buik, want ik ben officieel op citytrip!
Ik check in aan de de receptie, die bestaat uit een hoop kunstig gestapelde valiezen. Instant hostel crush.
Je zou voor minder:

cube hoste Cube hostel receptie met cinemastoeltjes Cube hostel piano

Foto: Dieter Vyvey, via cubehostel.be
Foto: Dieter Vyvey, via cubehostel.be

Ik krijg een bed toegewezen in een slaapzaal met 4 bedden (€26 per bed) en snuffel rond in de gang. Dit doet me glimlachen:
Leuven hostel graffiti

17u
Ik zet mijn ontdekkingstocht verder en ben blij dat ik deze leukerds nu door het raam van de gang spot, en niet als ik ’s nachts slaapdronken naar het toilet wandel.


Niemand vindt het leuk om midden in de nacht wakkergegild te worden door een easily scared thirty-something. In de gang wel meer van die mooie tekeningen op de muur.
IMG_7876

Ik beland in de kelder, samen met twee gasten die vragen of ik mee wil gamen. Gamen? Ewel ja, in de cinema.
Cinema?? Ewel ja.

Dat is nog eens iets anders dan de movie nights in hostels die ik op een vuil tapijtje op de grond heb doorgebracht. Ohja en er is ook Netflix. Say whaaaat. Dat is hier bijna beter dan thuis.

23u30
Na mijn non-alcoholische kroegentocht beland ik opnieuw in de keuken, om tot een kot in de nacht te zitten keuvelen met een meisje uit New York dat hier werkt, en twee jonge Nederlanders die voor het werk in Leuven zijn. Daarom hou ik zo van hostels: het is zo makkelijk om contacten te leggen!
Tip van de Nederlander: boek als je kan een bed in de middelste kamer op het 4e verdiep, daar heb je een mooi uitzicht over de stad.

Dag 2: breakfast for kings


10u

Ik ben vroeg opgestaan, I swear! Toen ontdekte ik de regendouche in de badkamer (waarmee elke slaapzaal hier is uitgerust – mijn vrees over het nachtelijk verschieten van de street art is dus ongegrond; noch moet ik ’s nachts in mijn yammies ongezien door de gang proberen sluipen).
Soit, een regendouche dus, hallowkes. Het zou kunnen dat ik iets langer onder de douche gestaan heb dan strikt gezien noodzakelijk was, SORRY CUBE HOSTEL!
Ik hoop wel dat de 12 bed dorm (€23 per bed) meer dan 1 douche telt, anders zal het daar wat zijn met de ochtendspits.

Cube Hostel Leuven badkamer Cube Hostel Leuven regendouche

Tijd voor het ontbijt, dat inbegrepen is bij elke overnachting.
Sowieso vind ik het hier heerlijk zitten in de keuken. De ochtendzon schijnt door de ramen en maakt het lekker huiselijk (wat een verschil met de dungeon, euh, keuken in het KEX hostel!); en de cementtegeltjes aan de muur en de kleurrijke krukjes wil ik wel meenemen naar huis. Maar als ik er ook nog mijn eigen pannenkoeken mag bakken en lokale delicatessen op mijn toast mag smeren (ahja: speculoospasta), dan ben ik helemaal gelukkig. Hulde aan de man/vrouw die elke ochtend voor het krieken van de dag een hele kom pannenkoekenbeslag maakt.

Cube Hostel Leuven ontbijtbuffet IMG_8084 IMG_8097 IMG_7883
Er zit voor de rest niet veel volk aan het ontbijt op deze vrijdagochtend, dus ik kan me ongegeneerd bijscholen tot pannenkoekenbakker-extraordinaire, en doen alsof ik zo’n pannenkoekenkraam run in Parijs (met zo’n stokje!).

Cube Hostel Leuven pannenkoeken

Als ik wil afruimen, blijkt dat de Cube-mensen de afwas van het ontbijt voor hun rekening nemen. Du jamais-vu.
Spijtig dat je hier maximum 30 nachten mag logeren :-)

17u
In afwachting van Nicky’s blijde intreden in Leuven, chill ik een eind weg in de living. Supergezellig ingericht, met oog voor details. En gezelschapsspelletjes, een TV en book swap. Het enige minpuntje hier is de nogal indringende geur. Huisparfum? Kuisproduct? Het stinkt niet, maar overheerst iets te hard voor mij.
Ik blijf wat hangen en geef een paar persoonlijke tips aan het groepje Italianen die morgen een dagje Gent gaan doen. Daarna test ik alle zetels uit op hun chillgehalte. De lange beige zetel ligt het best.

IMG_8104 IMG_8105 IMG_8107 IMG_8109 IMG_7978 IMG_8077

Dag 3: check-out time

9u30.
Ontbijt met een hele bende Erasmussers, waarvan één (hopelijk sarcastisch??) tegen zijn kompaan: “wel een beetje crap dat je je pannenkoeken hier zelf moet bakken”. (Hij bedoelde misschien ‘crèpe’. haha.)

Iets minder goed geslapen omdat er klaarblijkelijk een legertje olifanten een feestje hield op het verdiep boven mij – nachtlawaai blijft een risico in een hostel. Maar na 2 nachten kan ik de kamer zelf een dikke 10/10 geven.
Geen straatlawaai, goeie gordijnen die het licht buiten houden (lees: als je tot de middag in bed wil liggen uitkateren, dan kan dat), een bed dat niet piept en waarin ik zelfs kon rechtzitten, met een eigen stopcontact en leeslampje. De geweldige badkamer, uiterààrd. En een lekker mals donsdeken. Hartjes!

Hostel Leuven 4 bed dorm Cube Hostel Leuven bed

Bij het uitchecken mag onze bagage in de kelder blijven. De receptie is gesloten tussen 12u en 15u, maar als we net dan aan ons gerief moeten zijn, mogen we het nummer op de deur bellen, stelt mijn nieuwe Amerikaanse vriendin me gerust.

Prijskaartje

Prijsgewijs vind ik het het Cube Hostel een hele goeie deal. Ik vergelijk nu niet met het goedkoopste land ter wereld, maar herinner je dat voor een bed in een 4-persoonskamer in Reykjavik €62 neertelt. Dan is de €26 hier een batje. Zelfs in Zuid-Europa ga je niet snel meer een bed vinden aan zo’n goeie prijs.
Er is hier eigenlijk nauwelijks een prijsverschil tussen de verschillende slaapzalen. Voor een 2-persoonskamer betaal je €29 per persoon; een bed in een 12 bed dorm kost je €23. Als koppel zou ik dus vooral voor die 2-persoonskamer gaan, bij solo travel zouden ik er gerust een paar euro’s extra voor over hebben om in de 4-persoonskamer te slapen.

Voor die prijs krijg je meer dan een bed alleen. Het inbegrepen ontbijt is top, er is gratis wifi, Netflix, genoeg entertainment voor mocht je Leuven supersaai vinden, en vriendelijk personeel.  Oh en vermeldde ik de REGENDOUCHE al??
Dat zit dus wel snor met die ‘boutique style’.

Wat mij betreft dus een absolute aanrader voor iedereen die in centrum Leuven betaalbaar wil logeren in een mooie decor.
Ik keer terug naar huis met tips en het e-mailadres van een echte New Yorkse, en een 30-tal volgekrabbelde pagina’s in mijn reisdagboekje. (dat wil zeggen: meer blogposts coming up!)
Nog eens bedankt aan de mensen van het Cube Hostel voor de mooie ervaring!

En dan is’t nu aan jullie: wat is het tofste/mooiste/zotste hostel waar jullie ooit logeerden?
Kwestie van mijn lijstje aan te vullen :-)