A taste of New York

img_0823-1

Ik weet dat een paar uur niet representatief kunnen zijn voor New York, maar hoe awesome is het hier al niet??

3u na onze landing in JFK kregen we onze eerste glimps van bovengronds New York te zien (metro: check!), en dat was toevallig zonnig en warm SoHo. We huppelden bijna naar ons hotel,langs cafeetjes met binnentuintjes en met de geur van pizza in onze neus, tegen elkaar te roepen van whaa alles ziet er hier zo…New Yorks uit!! Iets luchtigers aangetrokken en vertrokken voor een wandeling naar de ferryterminal, waar we planden om de zonsondergang boven Manhatten vanop de Staten Island ferry te zien. 

Dat was buiten de storm gerekend die ons ter hoogte van het 9/11 memorial overviel. Waaien, maar waaien! De hoge gebouwen werken waarschijnlijk als windtunnels want het stof (en de plastieken zakskes) waaide in zichtbare stromen op ooghoogte door de straten. Quote kerel op de hoek “Aw man. New York is bad enough without the wind!”


Niet getreurd, we hadden onze regenjas bij en we hebben toch ons kwartiertje zon al gehad :-) De ferry was niet echt een optie meer met de regen, wind en een beetje een zieke papa, en aangezien ons lijf ook al op 3u ’s nachts stond gingen we, terug in SoHo, voor burrito’s en enchillada’s mole poblano in een gezellig Mexicaans restaurantje. Met een ananas-Jarritos erbij, jaja! Nu ik die foto’s zo zie, lijkt het een beetje of we in een cabardouche zitten te eten, blame the neon light :-)


Impressions so far:

– Het 9/11 memorial is indrukwekkend en best somber. Het kan aan het weer gelegen hebben, maar dat water dat zich in dat zwarte gat stort heeft zoiets…dementor-achtigs. Wel kippenvel om daar arm in arm naar al die namen op de randen te kijken en terug te denken aan die beelden in 2001… Ik zat toen in het 4e middelbaar en de beelden van uit de ramen springende mensen staan voor eeuwig op m’n netvlies gebrand.

– SoHo doet me nog het meest denken aan hoe je je een Parijse wijk zou voorstellen als je er nog nooit geweest was: met kunstgalerijtjes en enorm veel gezellige restaurantjes waar de terrassen volzitten en de flarden New Yorks gekwetter je toewaaien, ook al is het helemaal niet warm (meer).
– ❤️ het contrast tussen de oudere brownstone gebouwen (met die typerende trappen aan de gevels) en de blinkende skyscrapers. Denk daar de alomtegenwoordige gele taxi’s bij, een paar NYPD-auto’s et voila: New Yorkser kan bijna niet!

– ik wil hier letterlijk bij elk eettentje stoppen en alles bestellen wat op het menu staat. Op een paar uur tijd passeerden we restaurantjes uit meer landen dan ik wist dat er bestonden. Zelfs het simpele hole-in-the-wall frituurtje om de hoek verkoopt geen gewone frieten, maar exotisch gekruide variaties zoals handgesneden ‘sumac fries’. Mm! De karretjes met pretzels en hotdogs staan op ongeveer elke straathoek en zullen er ook nog wel eens moeten aan geloven. 

– voorlopig is New York veel opener dan ik gedacht had. Ik verwachtte me aan smalle, donkere straten, langs beide kanten ingesloten door strenge wolkenkrabbers. Maar de straten die we al zagen waren open, lichte en breed, vol groene parkjes.

– veel gebouwen hebben een soort watertoren op het dak staan, ook recente zoals ons hotel. Wat is daar het verhaal achter? 

– ik werd redelijk hard in mijn gezicht uitgelachen toen ik naief vroeg of de winkels in de buurt op zondag open zijn. “Is there anywhere in the world that shops are closed on Sunday?” Ze wilden bijna niet geloven dat dat op veel plaatsen in België het geval was. Small town girl in the Big Apple-gevoel: check!

Up next: NYC, een beetje Europa en Tel Aviv!

Dag lieve lezers!
Als het hier wat stil is de laatste tijd, is dat omdat ik momenteel meer bezig ben met genieten van het weer en alle fijne activiteiten die daarmee gepaard gaan. Wil dat zeggen dat het kalm is aan het Vree Ver Weg-front? Hoegenaamd niet! De planning voor deze zomer zit al goed vol!

usa banner

Big Apple

Nog één nachtje slapen en ik stap op de vlieger naar New York. Jahaaa! Dat wil zeggen dat ik onder de douche éxtra luid de liedjes zing waarin het met lange uithalen van “New Yoooork” gaat.  En misschien niet eens onder de douche!

Omdat wij Brackes de max zijn, ga ik dit keer op reis met mijn broer en papa. We reisden eerder al eens met ons drieën naar Istanbul, en dat was een zeer geslaagde trip. Nu gaan we dus voor de overtreffende trap!

We zijn alvast voorbereid:

BENY reisgids

Omdat ik makkelijk verdwaal in téveel tips van téveel reisgidsen, heb ik me dit keer voorgenomen om het te houden bij één gids. Uitverkorene is het gele BENY, omdat er heel diverse wandelingen instaan en massa’s tips van zowel de must sees als de hippe cafeetjes en verborgen pakjes waar ik absoluut wil geweest zijn. Ik vermoed dat New York zoveel te bieden heeft dat we vanzelf geweldige dingen gaan tegenkomen, maar zo hebben we toch een algemene leidraad.

inpaklijst new york

Ik ben zo iemand die de avond voor vertrek nog dingen in een handwasje moet steken en er om 2u ’s nachts nog aan denkt dat een GSM-lader op reis ook wel handig zou zijn. Een inpaklijst bestaat dus normaalgezien enkel in mijn hoofd, maar ik ben nog nooit iets essentieels vergeten. En dan nog, ze hebben daar ook winkels hé. Zolang je wat kleren en je documenten meehebt, kan er al bijna niks mislopen. Maar voor het algemeen welzijn van het reisgezelschap heb ik toch eens een lijstje neergetypt. Mooi hé?  :-)

reisdagboek new yorkMag natuurlijk nooit ontbreken: een blanco reisdagboekje. Al betwijfel ik dat er veel tijd zal zijn om dat bij te houden, maar dan kan ik er toch entreeticketjes enzo in plakken hé :-) Ik moet nog kiezen uit twee bovenstaande exemplaren, die ik allebei kocht op citytrip in Lissabon met mama, twee jaar geleden. Links of rechts?

Ook al in de sjako’s: tickets voor een Yankee game. Mijn eerste baseballmatch en we zitten helemaal bovenaan en gaan dus waarschijnlijk de bal met moeite zien maar dat geeft niet want ik snap dat spel toch niet! ’t Zal vooral voor de sfeer zijn.

Misschien in de sjako’s: Broadwaytickets. JAAAAAH MUSICALS!!! Nog niet helemaal in de sjako’s wegens pokkeduur en aan het overwegen om ter plaatse bij TKTS tickets voor diezelfde dag te kopen. Iemand ervaring mee?

kroatie banner

Binnenland van Kroatië

In juni neem ik een weekje vakantie om naar het groene hart van Kroatië te gaan. Via mijn werk kan ik mee op een studiereis die georganiseerd wordt door de toeristische dienst daar. Ik reisde tot nu toe enkel langs de Kroatische kust, dus ik ben heel benieuwd! Op het programma staan onder andere een kanotocht en fietstocht door de Karlovac regio… en ook veel meetings met tourism boards, maar dat hoort erbij natuurlijk :-)

duitsland banner

Weekendje Hamburg

In juli gaan vriendin Tine en ik een weekendje Hamburg onveilig maken. Voor mij de eerste keer, zij is er al een paar keer geweest. We kunnen logeren bij een vriendin ter plaatse, dus dat wordt dikke fun, ik kijk er enorm naar uit!

israel banner

‘t-Is-eens-iets-anders citytrip: Tel Aviv

Als kers op de taart boekten mijn bestie Evi en ik vorig weekend een reisje naar Tel Aviv. Dat konden we enkel doen omdat onze top (ex-)collega’s bij Wijs ons een genereuze Connections-bon cadeau gedaan hadden voor onze verjaardagen. Naar Israel vliegen doe je niet voor 100€ dus dankzij hun zalige cadeau moesten we niet al teveel opleggen. Bij deze nog eens een superdikke merci aan al de lieverds die bijgedragen hebben!

Begin september zetten we dus voet aan land in het beloofde land. Ik heb mezelf al beloofd om ver weg te blijven van alle mogelijke politieke en religieuze discussies, want dat is me tijdens eerdere gesprekken met Israëlische reizigers slecht bevallen. Sommige mensen in mijn omgeving zijn bezorgd want Israël, is dat eigenlijk geen land in oorlog? En ja, het voelt wat vreemd om naar een land te reizen dat politiek zo controversieel is, en waar ik zo dicht bij zoveel menselijke miserie zal zitten. Ik ben daar zeker niet blind voor. We zullen zien wat het geeft!

Ons hostel is alvast geboekt (met rooftop ontbijt!). Let the hummus come to me!

Tips voor één van bovenstaande bestemmingen zijn uiteraard meer dan welkom!!

De Bloemen Bucket List

I call this one 'gedeconstrueerde boom'
Ja, ik heb dat. Op mijn Bloemekes Bucket List stonden 3 dingen.
1. Tulpenvelden in Nederland. Sinds mijn bezoek aan Keukenhof twee jaar geleden is mijn inner bomma min of meer tevredengesteld, maar ik zeg nog altijd geen nee tegen een tripje naar een kleurrijke tulpenveld!

 

2.Tussen de bloesems fietsen in Haspengouw. Wegens reisjes en andere leuke invullingen van mijn agenda, is het hier ook dit jaar niet van gekomen.

3. Het Hallerbos in bloei. Nét niet gelukt dit jaar! Al kwam ik toch aardig in de buurt. Twee weken geleden besloot ik eindelijk de O My Bag-tas op te halen die ik bij Mamuli gewonnen had via de Instagram Christmas countdown. Vier maand na datum dus, ahum. Maar stiekem wachtte ik op het moment dat het zonnetje erdoor zou komen en dat ik mijn bezoek aan Mamuli kon combineren met een wandeling in het Hallerbos, dat praktisch om de hoek van de winkel ligt. Zo’n zalig bos zeg! Nog nooit zo’n lieflijk bos gezien, met die valleitjes en groene ondergrond lijkt het recht uit een sprookjesboek te komen. Voor de hyacinten aan hun blauwe invasie beginnen, zijn de witte bosanemonen koningen van het bos. Wij werden dus getrakteerd op een zee van wit, met hier en daar al een spikkeltje blauw tussen.

Mamuli is trouwens wel een aanrader als je in de buurt van Halle bent: mooie dingetjes shoppen omringd door groen, een zonnig terras voor een tasje thee, en slingertouwen in de bouwen voor de kinders in je kielzog.

Om maar te zeggen: ik kan bloemetjes nogal appreciëren. Sinds kort hebben we op het werk ook een Bloomon-abonnement, en dat voelt elke tweede woensdag een beetje als mijn verjaardag (de knappe koerier helpt ook), en elke dag als een klein feestje.

Dus toen de mannen van WalkieTalkie me uitnodigden voor een sneak preview van de Floraliën hier in Gent, kon ik daar moeilijk nee op zeggen. Eerlijk: ik associeerde de Floraliën vooral met iets waar vooral koningen en bomma’s op af komen, en ik sta sowieso nooit te trappelen om een dag in een donkere beurshal door te brengen.  Anno 2016 komt de koning nog altijd, maar zijn de Floraliën naar de stad verhuisd, meebepaald naar het Kunstenkwartier, en dat maakt een wereld van verschil. De bloemenconstructies -de ene al indrukwekkender dan de andere- zijn geïntegreerd in de omgeving, wat het meer een experience maakt in plaats van gewoon een bezoek. Dat de bomen aan de Bijloke in volle bloei staan, is een mooie bonus.

Gastland dit jaar is Japan en dat wil zeggen: veel camelia’s, bonsaiboompje (cute!) en azalea’s. Helaas pindakaas: ik hou niet van azalea’s (sorry Lochristi!). Mijn lievelingsbloemen zijn er meestal met felle kleuren, met veel bloem en weinig bladgroen. Denk: gerbera’s, tulpen en ranonkels.

Gelukkig waren er nog meer dan genoeg andere fleurige hoogstandjes om van te genieten! Ik mag er niet aan denken hoeveel manuren er in die installaties gekropen zijn; ongelooflijk!

Het parcours van de Floraliën loopt van de Bijlokesite (stop zeker voor een drankje/stukje taart in het STAMcafé, voor de gelegenheid omgetoverd tot urban jungle ‘Café Frascati’), langs de Leopoldkazerne met palmbomen, kleurrijke miniserres en vliegende paarden, naar het Sint-Pietersplein met de indrukwekkende twee ton zware bloemenluster in de Sint-Pieterskerk, en dan via een speciaal gebouwde voetgangersbrug naar de overdekte Floraliënhal in het Citadelpark. Die hal is het vroegere eeuwfeestpaleis (van de vòrige eeuwwisseling!) en met muziek, waterpartijen en rookmachines wordt daar de 100-jarige eerste wereldoorlog met bloemen en planten herdacht. Mooi gedaan, moeilijk te fotograferen :-)

Mijn favorieten (klik voor groter en caption):

En dan vergat ik nog vanalles te fotograferen. Absoluut hoogtepunt is de bloemenluster in de SInt-Pieterskerk, waar de wisselende verlichting en klassieke muziek voor een extra dimensie zorgen.

FloraliënBestand 22-04-16 14 37 51

 

Ik ga eerlijk zijn: het prijskaartje is wel pittig. Als je ziet hoe groots het opgezet is, is dat zeker begrijpelijk maar ik weet niet of ik er zelf €35 voor zou neertellen, en sommige delen van het parcours konden me iets minder boeien. Maar het geheel is absoluut indrukwekkend, creatief en kleurrijk. Voor bomma’s én hun hippe kleindochters :-)

Toch zeker wel 38u in Málaga

img_9203-2

Onze 2 dagen in Málaga zitten er al op sie. Enfin, 1,5 dag, want we landden hier om 13u na een zeerrrr korte nacht (een geweldig trouwfeest van goede vrienden en een vlucht die vertrok uit Lille ipv Zaventem zaten daar voor iets tussen. Note to self: “Ik zal wel slapen op het vliegtuig” gaat niet gebeuren).

Om helemaal correct te zijn was het  1,25 dag, want door onze weddinglag hielden we tussen 16u30 en 19u een late siësta.

Málaga is een stad waar veel mensen landen maar die weinigen bezoeken. Wij vonden het nochtans een heel sympathieke stad op mensenmaat. Er zijn niet overdreven veel bezienswaardigheden, wat ideaal is voor mensen zoals ik met weinig tijd en veel FOMO, maar er hangt wel een zalig zuiders sfeertje, zonder te toeristisch te zijn. Een wirwar van kleine steegjes, tapasrestaurants, mooie gevels, zondags flanerende families en een religieus processietje hier en daar. La Virgen del Carmen blijft hier met stip het lokale idool.

      

  
De stad is vrij compact en dus perfect te bezoeken met de benenwagen, maar wij gingen tijdens onze 1,25-daagse voor het alternatieve vervoer en riskeerden ons gisteren op een Segway. Een Segway!! Nooit gedacht dat je mij daarop zou betrappen. Maar behalve dat je er natuurlijk uitziet als een complete idioot (zelfs zonder helm en fluohesje) en je mensen vanop kilometers afstand ziet rologen, is het eigenlijk een verrassend geestige manier om door de stad te snorren! En gemakkelijk, want ik zag me daar al frontaal op m’n gezicht gaan, maar ik ben een Segwaynatuurtalent jongens. (Al dacht de oprichter dat vermoedelijk ook en  zie waar het hem gebracht heeft ;-))
   

We reden met een zeer sympathieke gids van Malaga E-bikes (via Andalucia Tours & Discovery) door het centrum en daarna de berg op, door het bos richting Gibralfaro, voor een prachtig uitzicht op de haven en de stierenvechtarena. Dat is een wandeling die ik toch niet te voet zou gedaan hebben. Diezelfde haven verkende we ook nog, dus al bij al was die Segwaytour een ideale manier om een overzicht van de stad te krijgen.
  

Tweede vervoersmiddel van de dag was een muntgroene fiets met de naam Hercules.

Instructies voor een dagje strand & vissersdorpje

Men hure een fiets in een van de winkeltjes achter de Plaza de la Marina (meestal €5 voor 4u, €10 voor de hele dag). Waar je buiten België en Nederland meestal een mountainbike aan je been hebt, heeft iemand hier in Malaga het licht gezien en verhuren ze overal mooie Hollandse stadsfietsen, heel fijn. 

Men fietse langs de mooie Paseo del Parque en de recent gerenoveerde haven richting Malagueta, het stadsstrand, en posere daar zoals het een echte toerist betaamt.

   
Men vervolge zijn weg langs de verderliggende stranden en hope op meer zon dan wij hadden (300 dagen per jaar zon in Málaga, alleen deze week niet ;-)) om een paar uurtjes kleur op te doen en een terrasje mee te pikken.

  

  
Men smikkele in één van de hutjes op het strand (chiringuitos genaamd) van een portie boquerones, ofte sardientjes die geroosterd zijn op een bootvormige barbecue. (Wil wil klinken als een local roept gewoon ‘un espeto’ naar de uitbater.)

 Ik vond de kleine, geïmproviseerde chiringuitos fantastisch gezellig, maar er zijn ook volledig uitgebouwde chique restaurantjes die hetzelfde aanbieden. Heerlijk met een schijfje citroen en het geluid van de ruisende zee op de achtergrond!

   

  
    
Men rijde verder, langs de lange boulevards (fietspad aanwezig) en het oude en prachtig geleden strandpaviljoen Baños de Carmen, dat momenteel een restauratie ondergaat, helemaal naar het vissersdorpje Pedregalejo. Dat is ongeveer 20 minuutjes fietsen aan een heel gezapig tempo. Pedregalejo is heel charmant, bomvol leuke terrasjes, chiringuitos en couleur locale. Wij deden alsof het december was en warm voor de tijd van het jaar, en installeerden ons met een dekentje en een koffie op het afgeschermde terras van Galerna. Oreotaart en een zalige Spaanse sandwich als 4-uurtje? Why not!

   
   
Je kan hier makkelijk een volledige daguitstap van maken, alleen leende het weer daar met z’n 14 graden en koude wind niet echt toe.

Wat wel kon: kippenvleugeltjes en een glas belachelijk zoete Málagawijn voor €2,5. Eten is hier over het algemeen een stuk goedkoper dan in Gent, precies.

  

Het Alcazaba

We fietsten dus terug naar de stad en plakten er een bezoek aan het Alcazaba aan.
Het Alcazaba is een oud Moors paleis, net als het Alhambra in Granada. Alleen is het Alhambra is volgeboekt tot half mei en kost een bezoek aan het Alcazaba maar €2,2. Nu, ik denk niet dat je beide paleizen echt kan vergelijken, al is het Alcazaba wel een mooie, groene plek en voor dat geld zeker een bezoek waard als je in Malaga bent! 

   
    
 

Malaga Praktisch

Logement:

We logeerden in het Casa Al Sur Terassa, op 5 minuutjes wandelen van het centrum. Goedkoop (€38/nacht voor een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer) en met toch wat charme, want de grote ketenhotels zijn hier nog dominant aanwezig. Boetiekhotels vind je ook maar zijn dan weer prijziger. De douche had zijn beste tijd gehad maar voor de rest zeer tevreden van ons adresje, en in het bijzonder van het uitgebreide ontbijt (een extra €5) dat op het dakterras geserveerd wordt.

  
Leuke eet- en drinkadresjes die niet in onze reisgids stonden: (we reizen met een Rough Guide en een 100% Andalusië-gids, beiden editie 2014)

  • Recyclo, aan de rivierkant van de Mercado Central (die trouwens ook een bezoek waard is). Hip bike-café (denk: café Bidon maar grungier) met hele lekkere dingen op de kaart (hamburgers, taco’s, tapas, slaatjes…) voor weinig geld.

   
 

  • Tepito: hole-in-the-wall taco-adresje. Je eet je taco aan 1 van de twee tafeltjes die in het smalle steegje gepropt staan.
  • Cafe de los Libros aan het zonnige Plaza de la Merced. Een uit boeken opgetrokken toog en een paar tafeltjes waar de stoelen door schommels vervangen zijn. Whiii inner child!
  • Drunk-o-rama: leuk cafeetje met een rock&rollsfeertje en een beperkte tapaskaart    
  • Galerna in Pedregalejo. Een surfer’s vibe en een uitgebreide kaart broodjes, slaatjes, hamburgers en meer, je kan ook alles zelf samenstellen naar keuze.  

Segways en e-bikes huren doe je bij Malaga e-bikes, vlak achter de Plaza de la Marina.

Gewone fietsen vind je te huur in dezelfde straat en daarrond.

Hasta la proxima, Malaga! Je was verrassend aangenaam. Maar doe eens iets met die drooggelegde rivier, ’t is echt geen zicht.

  
PS: deze post is volledig op iPhone getypt & gepost – krakkemikkige lay-out incluis 😉

Op hostel in eigen land: Cube Hostel

4e verdieping Cube Hostel

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje in de bus van de mensen van het Cube Hostel in Leuven: of ik zin had om Leuven-city eens te komen verkennen, en het hostel daarvoor als pied-à-terre te gebruiken?

En of ik daar zin in had!

Om te beginnen paste dat volledig in mijn voornemen om mijn eigen land beter te leren kennen. We hebben geen bergketens, miiljoenensteden of exotische stranden, maar blind zijn voor Belgiës mooie plekjes is gewoon zonde.

Ten tweede ben ik net te laat geboren om tijdens mijn soloreizen de evolutie van basic jeugdherbergen naar flashpacker hostels mee te maken. Hoewel die kale kamers met hospitaalbedden, Spartaanse zitruimtes en eenzame hostel-PC (waarvoor je anderhalf uur moest aanschuiven om dan aan 8 kb/seconde een mailtje uit België te kunnen downloaden) absoluut hun charmes hadden, vind ik het tijdens recente tripjes dus wel leuk om die nieuwe, fancy hostels te checken.

Op de website wordt het hostel omschreven als een ‘boutique style hostel’ met een vintage feel. Hieronder mijn wedervaren.

Dag 1: hostel crush

16u30
De bus van aan het station stopt recht voor de deur (da’s al handig!). Kriebels in m’n buik, want ik ben officieel op citytrip!
Ik check in aan de de receptie, die bestaat uit een hoop kunstig gestapelde valiezen. Instant hostel crush.
Je zou voor minder:

cube hoste Cube hostel receptie met cinemastoeltjes Cube hostel piano

Foto: Dieter Vyvey, via cubehostel.be
Foto: Dieter Vyvey, via cubehostel.be

Ik krijg een bed toegewezen in een slaapzaal met 4 bedden (€26 per bed) en snuffel rond in de gang. Dit doet me glimlachen:
Leuven hostel graffiti

17u
Ik zet mijn ontdekkingstocht verder en ben blij dat ik deze leukerds nu door het raam van de gang spot, en niet als ik ’s nachts slaapdronken naar het toilet wandel.


Niemand vindt het leuk om midden in de nacht wakkergegild te worden door een easily scared thirty-something. In de gang wel meer van die mooie tekeningen op de muur.
IMG_7876

Ik beland in de kelder, samen met twee gasten die vragen of ik mee wil gamen. Gamen? Ewel ja, in de cinema.
Cinema?? Ewel ja.

Dat is nog eens iets anders dan de movie nights in hostels die ik op een vuil tapijtje op de grond heb doorgebracht. Ohja en er is ook Netflix. Say whaaaat. Dat is hier bijna beter dan thuis.

23u30
Na mijn non-alcoholische kroegentocht beland ik opnieuw in de keuken, om tot een kot in de nacht te zitten keuvelen met een meisje uit New York dat hier werkt, en twee jonge Nederlanders die voor het werk in Leuven zijn. Daarom hou ik zo van hostels: het is zo makkelijk om contacten te leggen!
Tip van de Nederlander: boek als je kan een bed in de middelste kamer op het 4e verdiep, daar heb je een mooi uitzicht over de stad.

Dag 2: breakfast for kings


10u

Ik ben vroeg opgestaan, I swear! Toen ontdekte ik de regendouche in de badkamer (waarmee elke slaapzaal hier is uitgerust – mijn vrees over het nachtelijk verschieten van de street art is dus ongegrond; noch moet ik ’s nachts in mijn yammies ongezien door de gang proberen sluipen).
Soit, een regendouche dus, hallowkes. Het zou kunnen dat ik iets langer onder de douche gestaan heb dan strikt gezien noodzakelijk was, SORRY CUBE HOSTEL!
Ik hoop wel dat de 12 bed dorm (€23 per bed) meer dan 1 douche telt, anders zal het daar wat zijn met de ochtendspits.

Cube Hostel Leuven badkamer Cube Hostel Leuven regendouche

Tijd voor het ontbijt, dat inbegrepen is bij elke overnachting.
Sowieso vind ik het hier heerlijk zitten in de keuken. De ochtendzon schijnt door de ramen en maakt het lekker huiselijk (wat een verschil met de dungeon, euh, keuken in het KEX hostel!); en de cementtegeltjes aan de muur en de kleurrijke krukjes wil ik wel meenemen naar huis. Maar als ik er ook nog mijn eigen pannenkoeken mag bakken en lokale delicatessen op mijn toast mag smeren (ahja: speculoospasta), dan ben ik helemaal gelukkig. Hulde aan de man/vrouw die elke ochtend voor het krieken van de dag een hele kom pannenkoekenbeslag maakt.

Cube Hostel Leuven ontbijtbuffet IMG_8084 IMG_8097 IMG_7883
Er zit voor de rest niet veel volk aan het ontbijt op deze vrijdagochtend, dus ik kan me ongegeneerd bijscholen tot pannenkoekenbakker-extraordinaire, en doen alsof ik zo’n pannenkoekenkraam run in Parijs (met zo’n stokje!).

Cube Hostel Leuven pannenkoeken

Als ik wil afruimen, blijkt dat de Cube-mensen de afwas van het ontbijt voor hun rekening nemen. Du jamais-vu.
Spijtig dat je hier maximum 30 nachten mag logeren :-)

17u
In afwachting van Nicky’s blijde intreden in Leuven, chill ik een eind weg in de living. Supergezellig ingericht, met oog voor details. En gezelschapsspelletjes, een TV en book swap. Het enige minpuntje hier is de nogal indringende geur. Huisparfum? Kuisproduct? Het stinkt niet, maar overheerst iets te hard voor mij.
Ik blijf wat hangen en geef een paar persoonlijke tips aan het groepje Italianen die morgen een dagje Gent gaan doen. Daarna test ik alle zetels uit op hun chillgehalte. De lange beige zetel ligt het best.

IMG_8104 IMG_8105 IMG_8107 IMG_8109 IMG_7978 IMG_8077

Dag 3: check-out time

9u30.
Ontbijt met een hele bende Erasmussers, waarvan één (hopelijk sarcastisch??) tegen zijn kompaan: “wel een beetje crap dat je je pannenkoeken hier zelf moet bakken”. (Hij bedoelde misschien ‘crèpe’. haha.)

Iets minder goed geslapen omdat er klaarblijkelijk een legertje olifanten een feestje hield op het verdiep boven mij – nachtlawaai blijft een risico in een hostel. Maar na 2 nachten kan ik de kamer zelf een dikke 10/10 geven.
Geen straatlawaai, goeie gordijnen die het licht buiten houden (lees: als je tot de middag in bed wil liggen uitkateren, dan kan dat), een bed dat niet piept en waarin ik zelfs kon rechtzitten, met een eigen stopcontact en leeslampje. De geweldige badkamer, uiterààrd. En een lekker mals donsdeken. Hartjes!

Hostel Leuven 4 bed dorm Cube Hostel Leuven bed

Bij het uitchecken mag onze bagage in de kelder blijven. De receptie is gesloten tussen 12u en 15u, maar als we net dan aan ons gerief moeten zijn, mogen we het nummer op de deur bellen, stelt mijn nieuwe Amerikaanse vriendin me gerust.

Prijskaartje

Prijsgewijs vind ik het het Cube Hostel een hele goeie deal. Ik vergelijk nu niet met het goedkoopste land ter wereld, maar herinner je dat voor een bed in een 4-persoonskamer in Reykjavik €62 neertelt. Dan is de €26 hier een batje. Zelfs in Zuid-Europa ga je niet snel meer een bed vinden aan zo’n goeie prijs.
Er is hier eigenlijk nauwelijks een prijsverschil tussen de verschillende slaapzalen. Voor een 2-persoonskamer betaal je €29 per persoon; een bed in een 12 bed dorm kost je €23. Als koppel zou ik dus vooral voor die 2-persoonskamer gaan, bij solo travel zouden ik er gerust een paar euro’s extra voor over hebben om in de 4-persoonskamer te slapen.

Voor die prijs krijg je meer dan een bed alleen. Het inbegrepen ontbijt is top, er is gratis wifi, Netflix, genoeg entertainment voor mocht je Leuven supersaai vinden, en vriendelijk personeel.  Oh en vermeldde ik de REGENDOUCHE al??
Dat zit dus wel snor met die ‘boutique style’.

Wat mij betreft dus een absolute aanrader voor iedereen die in centrum Leuven betaalbaar wil logeren in een mooie decor.
Ik keer terug naar huis met tips en het e-mailadres van een echte New Yorkse, en een 30-tal volgekrabbelde pagina’s in mijn reisdagboekje. (dat wil zeggen: meer blogposts coming up!)
Nog eens bedankt aan de mensen van het Cube Hostel voor de mooie ervaring!

En dan is’t nu aan jullie: wat is het tofste/mooiste/zotste hostel waar jullie ooit logeerden?
Kwestie van mijn lijstje aan te vullen :-)

 

Dagboekfragmenten uit Leuven

Leuven, dag 1. Fragment uit mijn notitieboekje:

“Ik ben hier een uur en ben al minstens 5 keer omvergereden door fietsende kamikazestudenten. De winkeltjes zijn leeg, maar de terrasjes van de cafés – met namen als “Den Brosser” of “De Rector” zitten bomvol. Elk restaurant belooft variërende percentages van studentenkortingen, en aan de deurbellen hangen lijstjes in morsecode.
This must be Leuven.”

Ik was om 16u toegekomen in Leuven met een kaartje vol kruisjes en adresjes in m’n achterzak.  Het plan was om in de korte namiddag die ik nog had een bepaald stadsdeel van Leuven te gaan verkennen.
So I put on my walking shoes, om na een kwartier te beseffen dat de afstanden op mijn kaart eigenlijk niet zo groot waren , en dat mijn geplande route ongeveer een half uur in beslag zou nemen.
Geen erg, dan blijft er meer tijd voor een koffietje. Fragmentje vanuit de Noir Koffiebar.

 

“Eerlijk: ik vind het zalig om hier alleen te zijn. Zonder gêne bij 4 koffiebarretjes door het raam loeren, bij het 5e binnengaan en weer buiten (niet overtuigd) en dan pas in het 6e etablissement effectief iets bestellen. 5 minuten treuzelen over de perfécte zitplek, en mij dan tòch nog een keer verzetten. Dan uitgebreid het aanwezige clientèle bekijken, een beetje lezen of schrijven en nippen van mijn belachelijk straf koffietje. Want uiterààrd heb ik iets besteld puur omdat het een leuke naam had, it’s what I do. Mijn koffie draagt de naam Obama en bestaat uit 2 shots espresso met een beetje chocoladesaus erdoor gemengd (ondetecteerbaar voor mijn smaakpapillen). Talk about dark…  Met de energie (en hartkloppingen) die ik hier aan overhou ga ik mij straks nogal kunnen smijten in het donderdagse nachtleven!”

Ik zat er dan ook goed, aan een houten gemeenschappelijke tafel gesandwicht tussen twee blokkende studenten. Anno 2016 gebeurt dat blijkbaar met laptop, waarop de slides staan en videofragmentjes van de les.
Of ook: Leuven: de stad waar iedereen boven de 23 zich oud voelt.

De student rechtover mij moest eraan geloven: ik nam hem als startpunt van mijn Leuven-by-locals ketting.

Luciaan de Leuvenste student geeft me tips van locals


Tips van Luciaan (enthousiaste babbelaar en culinair onderlegd student, die Brugge overigens de mooiste stad van België vindt):

Rossi: Italiaanse slow food zonder franjes
Al Parma: de beste escalope milanese
Taste of Asia: Aziatisch allegaartje aan studentenprijzen
Bar Stan: buurtcafé/restaurant in het Nieuw Kwartier

Ook de barman van Noir vond dat ik subito presto moest maken dat ik in Bar Stan zat, en wie ben ik om daar tegenin te gaan.

“Dinner time! Ik ben al helemaal verliefd op Bar Stan, niet in het minst door de geweldige copywriting op de kaart.”

“-stan’ is een Indo-Europees achtervoegsel, afkomstig uit het Sanskriet.
Stan betekent {plaats van} en komt voor in veel geografische aanduidingen in Rusland, centraal- en west-Azie en zuid-Leuven.
BAR STAN. {Plaats van} BAR. […] Een publieke living met aanliggende stadstuin, […]
waar drank en spijs worden aangeboden. Uw partner in gezelligheid en creativiteit, een vriend voor het leven,
of gewoon uw nieuw stancafé.”    <3

“Merci voor de tip Luciaan (en Facebookvriendjes), ik zou er zelf niet over gestruikeld zijn (wegens een beetje uit het centrum). En hoe leuk mijn gestruikel soms is voor serendipiteiten allerhande; om een specifieke locatie op te sporen is het toch minder handig dat ik het oriëntatiegevoel heb van een cavia in een rad.”

‘Publieke living’ is echt de perfecte omschrijving, het is er zalig gemoedelijk, met munt-limoenwater (free of charge) en een originele kaart. Die avond o.a. op het menu: quiche met spruitjes en brie, tajine met pastinaak, knolselder, rode kool en bloemkool…. not your average caesar salade dus! Ik ging voor de groentenlasagne met butternutpompoen, spinazie, broccoli en feta en die was echt niet normaal lekker.

Naast mij zaten drie madammen aan hoge snelheid Spaans te praten (as Spanish people do). Ze woonden al 3 jaar in Leuven, goed genoeg voor mij om ze als locals te zien en hun favoriete adresjes te ontfutselen.

Spaanse Leuvenaars en hun local tipsTips van het Spaans-Leuvens gezelschap:

– De Wiering of Café Belge voor bieren in alle geuren en kleuren
– Rossi (weeral! daar moet iets van aan zijn)
– Bar del Sol

Bar del Sol zat op een gezellig klein pleintje maar helaas ook stampvol. Dus maar -intussen in het donker- langs het Begijnhof gewandeld richting Oude Markt; en daar over NapLap gestruikeld: een low-alcohol pop-upbar, tussen al die fakbars. Je verzint het niet. Een initiatief van oa de KUL, de stad Leuven en AB Inbev (!), en enkel in maart open. Dat moest ik toch even checken, al helemaal toen bleek dat er een stand up comedyshow aan de gang was. Goed gelachen, een lekkere cocktail op basis van Hoegaarden Radler gedronken (ik hoor de kenners al fulmineren), maar eerlijk is eerlijk: eens de show voorbij was konden de aanwezigen niet rap genoeg maken dat ze weg waren. Ik ben all for low-alcohol opties, maar een volledig daarop gericht café trekt volgens mij toch vooral seutjes aan (don’t shoot me!). De nogal lame slogan helpt ook niet echt: “Fill up on fun, not on alcohol!’. Hmm.

Ik denk dat meer alcoholvrije drankjes op de kaart zetten van gewone cafés een beter alternatief is. Zo kan iedereen lekker zijn eigen ding doen.

Nog een drankje in Café Lapaz (geen aanrader) later was ik eigenlijk klaar voor mijn bed. De Oude Markt was intussen omgetoverd van plein vol gezellig geroezemoes tot speeltuin voor zatte studenten. Ik voelde mij ooooooud toen ik de geur van schraal bier de rug toekeerde, maar hey, ik ben geen 3 keer 7 meer hé. Zelfs geen 4 keer meer, come to think of it.

Gelukkig vond ik in de keuken van het Cube Hostel (een artikel daarover komt eraan!) nog gewillig volk om een gat in de nacht te babbelen en thee te drinken (yep, hardcore). Ik zat op 90 kilometer van huis maar voelde me helemaal op vakantie. En zo hoort het!
Soon: deel 2 van mijn citytripje in Leuven!

Splurge-dreiging niveau 4

Elke keer dat in Brussel kom hetzelfde liedje. “Jong, ik moet hier écht veel vaker eens een avond komen hé!”. Om dan weer een half jaar in Gent te zitten bivakkeren.

  
Donderdag weer van ’t zelfde.
Een avondje Brussel is zalig, niet alleen omdat we dan onze vrienden Jonathan en Tom nog eens zien (op wiens trouw Nicky & ik elkaar leerden kennen, dat is gemakkelijk voor als je niet meer weet hoe lang je weer precies samen bent met je lief) maar ook omdat er in Brussel nog zooooveel toffe cafeetjes en restaurantjes zitten die ik niet ken! Dat zal wel niet het geval zijn maar soms heb ik het gevoel dat er in Gent zo weinig meer te ontdekken valt.
Brussel heeft ook een veel groter aanbod aan exotische keukens. Vietnamees, Ethiopisch, Koreaans, Cubaans, Portugees,… Places that tickle my inner globetrotter. 

Resto du jour werd Kokob:  een Ethiopisch restaurant. Nicky en ik waren eerder al eens bij Le Toukoul geweest en we hadden daar ei zo na ons bord afgelikt. Ik leerde trouwens onlangs iemand kennen die naar Ethiopië op reis geweest is en daar zo lyrisch over was, dat ik nu redelijk geïntrigeerd ben door dat land. Ze hebben bijvoorbeeld een compleet eigen schrift (het Ge’ez) dat alleen in Ethiopië gebruikt wordt.  

 Het concept was hetzelfde als bij Le Toukoul – en als bij elke Ethiopiër,  I presume: je bestelt verschillende gerechten die allemaal op een grote plateau in het midden van de tafel uitgeschept worden. Echte share food dus. Aan bestek doen ze niet. Je schept hapjes op met stukjes ijera, een soort zurige pannenkoekjes die opgerold in een mandje bij de gerechten geserveerd worden. Vuile vingertjes gegarandeerd, maar zo lekker! Wij kozen een selectie vegetarische gerechten (linzen met komijn, pikante quorn, gekruide erwtenmeelpasta, aubergine met courgettes,…) en ook nog iets met kip en lam, om zoveel mogelijk te kunnen proeven. Mij doet het een beetje aan Indisch eten denken, met al die kruiden en potjes.
Het is er gewoon ook gezellig zitten en de bediening was echt su-pervriendelijk. Aanradertje!

  

Vooraf hadden we afgesproken in BrewDog, een café dat deel uitmaakt van een Schotse keten biercafés, en dat sinds september pal aan het Centraal Station ligt. Een zeer New Yorkse vibe (heb ik mij laten zeggen, om dat zeker te weten trek ik in mei naar New York :)), een mooie selectie craft beers en voor de niet-drinkers is er Fritz Cola en finger food. Pendelaars zullen dit café wel kennen, het is moeilijk om ernaast te kijken, maar voor mij was het dus nieuw!
   
    
 Ik heb intussen een hele lijst met adresjes in Brussel die ik eens wil uittesten, een avond is te kort!

Jong, ik moet écht vaker naar Brussel gaan.

 

Dia de la Mujer

Nee, ik ben niet plots in het Spaans beginnen bloggen.
Maar ja, vandaag is Internationale Vrouwendag. Omdat ik een vrouw ben (en alle redenen goed zijn) heb ik mezelf dus getrakteerd op een vlucht naar Andalusië in april!
Mijn hart is zelfs zo groot dat Nicky (nochtans een MAN!) ook mee mag. 😉

Foto: goeuro.nl
Foto: goeuro.nl

Ik kijk er zoooo naar uit; een weekje rondreizen met de Spaanse zon op onze bol!
We vliegen op Malaga, en van daaruit zien we nog wel. In Sevilla en Cordoba was ik al, nu wil ik vooral Granada zien, langs witte dorpjes cruisen en een nationaal park of twee meepikken. (Cabo de Gata? Grazalema?) En misschien toch niet téveel willen doen, dat ik lekker relaxed terugkom.
Ik ben benieuwd naar jullie tips!

En deze vrouwendag-fail wil ik jullie toch ook niet onthouden:

Bic Internationale Vrouwendag fail Innocent

Nu al het beste dat het  internet mij vandaag zal bieden.
Zeker ook de commentaren onder de post lezen :)

Mijn comment-veld staat wijd open voor 1) Andalusië-tips of 2) andere grappige Vrouwendag-fails!

 

 

Het Land Dat een Zakdoek Groot is (of: verslag van een weekendje Luxemburg)

Vorig weekend maakten we eindelijk nog eens tijd voor een mini-vakantie –  lees: een weekendje weg. We trokken, op uitnodiging van onze lieve vriendjes met een groepje van 6 naar het Groothertogdom Luxemburg. Een hele mondvol voor zo’n klein landje.

Dingen die ik geleerd heb:

  • iedereen in Luxemburg heet Schumacher
  • Luxemburgers zijn zot van crépi muren aan hun huizen, in alle kleuren van de regenboog
  • Algen ≠ mos
  • Dé coolste bar van Luxemburg bevindt zich in Dudelange
  • Luxemburgs klinkt als het bastaardkind van Duits, Frans en Gibberish

(Bewijs van die crépi (check die Harley!)

IMG_5946

De meest bekende streek in Luxemburg is die van Petite Suisse en Echternach, maar wij trokken naar Mondorf-les-Bains, een uurtje daarvandaan. Wat valt daar te doen, zeg je? Ewel ik ga het u vertellen.

Sauna in de zon

Zaterdag stond de zon stralend aan een staalblauwe hemel. Na het ontbijt was dus uiteraard het eerste wat we deden…naar de wellness gaan. Voor alles een eerste keer hé :)  Onze gastheer en -vrouw hadden namelijk nog een bon voor het Domaine Thermal. Zonde van het mooie weer was het allerminst, want de faciliteiten liggen er verspreid op een groot domein met park, waardoor we vanuit één van de buitenbaden naar de vogeltjes lagen luisteren. De sauna’s zitten in houten chaletjes op verschillende niveautjes in het park, en sommige hebben zelfs ramen, zodat ik dus op zaterdagochtend ìn de berkenhouten sauna ìn de zon zat. Bliss.

Domaine Thermal Mondorf-les-Bains Ik ben op saunavlak geen grote complexen gewend, aangezien ik altijd om de hoek naar Aqua Azul ga in het Patershol. Voor wie Aqua Azul  niet kent: het is een kleinschalige, supergezellige sauna in een mooi art décopand, zonder grote zwembaden of buitenbaden. Ik ga er supergraag op een koude winteravond, maar op een zonnige dag als zaterdag was het Domaine Thermal absoluut de betere keuze. Met een tintelende huid en berehonger kwamen we er buiten, om op het terras van ons appartement een heerlijke lunch met mozarella en tomaat te verorberen. Met de snoet in de zon, zalig.

Het park waarin het Domaine Thermal zit is trouwens ook een wandeling waard. Met een orangerie en alles.

Pasta, altijd pasta

Pasta sicilienne Dolce VitaDe lekkerste pasta sinds Il Cortile vonden we bij Dolce Vita in Mondorf-les-Bains: linguine à la sicilienne, een pasta a la norma met aubergine, kerstomaatjes en mozarella. Ik weet niet of het ligt aan het feit dat ik aan het Weightwatchen ben maar dat heeft mij zò hard gesmaakt dat we er ’s anderendaags gewoon opnieuw gaan eten zijn. Dan ging ik voor de saltimbocca want mmm salie, maar eerlijk? Mijn saltimbocca is beter 😉

 

 

Toptip: zalige cocktailbar

Hippe bars in Luxemburg? Het internet hielp me niet zoveel verder. Zo blijkt nog maar eens dat Google niet alles weet en Niklas wel, want die leidde ons naar de Vagabond Barrr in Dudelange: zondags brunchadresje by day, cozy cocktail bar by night.
(Foto’s: Evi Desender)


Niklas & Elien hadden Filoo, de eigenaar van de Vagabond, die week leren kennen bij The Drifter in Gent, en we werden dus met meer dan open armen ontvangen. Een welkomst’shotje’ zoals hij het zelf noemde, bleek een mini-cocktail met appel en kaneel. Liquid apple pie!! Nicky doet nog altijd van alcoholvrije maand en legde heel wat karakter aan de dag door zijn shotje aan iemand anders te geven (respect!).
Een kaart is er niet in de Vagabond Barrr, maar Filoo, Eric en Ludo polsen naar je voorkeuren en mengen je dan een cocktail op maat. Elien en ik gingen voor een rosemary smash, Nicky voor een tiki-mocktail (in een Drifter-tiki mug!) en de rest van het gezelschap voor de cocktail van de dag, iets met cointreau en hibiscus.

Oh ja vergis je niet: voor de cocktailbar moet je de trap op; beneden zit een gewone bar die ook wel gezellig was, maar wij waren toch zwaar fan van de inrichting boven!

Praktisch: Vagabond Barrr, 1 Rue de la Libération, Dudelange, Luxembourg

Promenade

Natuurlijk moest er ook gewandeld worden, het is tenslotte Luxemburg. In de buurt van Mondorf vind je geen grote rotspartijen zoals in Klein Zwitserland, maar we werden toch op een paar mooie vergezichten getrakteerd. Vooral de wijngaarden rond Remich waren de moeite waard. (Remich zelf was dat écht niet 😉 )  In de lente/zomer of zelfs herfst moet het hier prachtig zijn.
Ahja en wie zich afvraagt wat dat nu was van die algen: ik gleed fenomenaal uit over een plas met mos, echt languit op m’n rug, en stak het dan pertinent op ‘die algen’. De emergency chocolate die ik voor “IK HEB NU!!! CHOCOLAT NODIG”-momenten in mn jaszak bewaar, blijft eenzaam achter in Luxemburg :(

 

English breakfastPS 1: Alle afgewandelde calorieën werden er vakkundig bijgegeten met een zalige English breakfast

PS 2: Alle mooie foto’s bij dit stuk zijn aan Evi te danken!
De foto’s die er gewoner uitzien en/of op hun kop staan (echt, wat is dat met WordPress en iPhonefoto’s!) zijn van mijn eigen hand  :)

Reykjavik hotspots

Ik was nog geen klein beetje enthousiast om Reykjavik met eigen ogen te zien. IJsland is zodanig populair de laatste jaren, en Reykjavik zou gelden als hipster capital van Europa, nay, THE WORLD!
Ik zei het eerder al, die reputatie zou wel eens kunnen kloppen als je bedenkt dat Reykjavik maar even groot is als Gent. Ik had voor onze tweedaagse in de hoofdstad dus wel wat leuke adresjes opgezocht, en die vielen niet tegen. Ik deel mijn favoriete plekjes hier met jullie!

Eten

  • Hverfisgata 12: iets moeilijker te vinden restaurantje (wegens té cool voor een uithangbord) met een eigenzinnig interieur en ditto menukaart. Lekkere cocktails, aan een betaalbare 1400 ISK (zo’n €9,4, dat betaal je in België ook). Ik ging voor de Björk the Queen cocktail en de pizza met peer, pulled park en mierikswortel (een combo waarvan alle Italiaanse mamma’s zich omdraaien in hun graf). Maar mmm was mij dat een schot in de roos! Nuja, als er pulled pork op het menu staat is het voor mij eigenlijk al beslist. Het koppel dat elkaar aan de tafel achter ons schaamteloos aan het aflebberen was namen we er maar bij.

 

  • K-Bar: California-Koreaanse fusion met een gezellig en warm interieur. Tegen de tijd dat ons eten er was, hadden we bijna de IJslandse boeken in het wandrek opgevreten, MAAR mijn salad wraps met varkensvlees en kimchi waren wel extreem lekker. Wanneer opent het eerste Koreaans restaurant in Gent?
  • Laundromat Café: de IJslandse Wasbar. In de kelder kan je je vuile onderbroekjes in de was gooien, maar boven huist een heerlijk kleurrijke plek. Je kan er terecht voor zowel ontbijt, lunch of brunch als avondeten, en tussendoor is het een goeie plek om te stoppen voor koffie. Een bezoek waard voor het leuke interieur alleen al (op kleur gesorteerde boekenkasten! oude landkaarten!) , maar ook het eten was er zeer te pruimen.
  • KEX Bar: en natuurlijk serveert het restaurant van ons KEX hostel ook trendgevoelige bordjes. Denk: gelakte lamsbout met dragonmosterd, of groentenchips met komijnmayonaise. Hier mag je je innerlijke Scandinavische hipster helemaal loslaten!

Tijdens dit bezoek niet geraakt maar stond wel op mijn lijstje: Matur og Drykkur, vlakbij het Saga museum. Een higher-end restaurant maar blijkbaar echt de moeite en het interieur mag er ook zijn!

Drinken

Voor koffie vond ik Reykjavik Roasters een leuk adresje. Strak en industrieel. Babalù is een meer hippie-achtig koffie-adresje, met breisels en kruisjessteekschilderijen aan de kleurrijke muren. Met lekkere cookies en een Trivial Pursuitspel waarvan de vragen zo moeilijk waren dat we onze eigen vragen begonnen uitvinden.

Veel alcohol hebben we in Reykjavik niet geconsumeerd. De prijs heeft daar zeker mee te maken, maar het is ook zo dat de meeste restaurantjes gewoon ’s avonds voortdoen als bar. Omdat we er in de week waren, was daar eigenlijk niet zo veel sfeer. Dat zal in het weekend wel anders zijn. Ik kan wel Loftið aanraden voor cocktails, Kaffibarinn voor een gezellig Viking-biertje, en Kiki’s voor een danspasje met mensen van alle amoureus slag.

Leuk om weten in een duur land als IJsland: in de meeste restaurants kan je gratis kraantjeswater krijgen, en dikwijls staat het ook al klaar in kannen op de toog. In het Laundromat Café kon je zelfs kiezen uit twee infused waters (framboos/citrus) voor de mooie prijs van 0 ISK.

Gratis water, met of zonder smaakje
Gratis water, met of zonder smaakje

Bezoeken

Het centrum van Reykjavik is echt mini, dus je kan gerust alles eens afwandelen, ook al heb je maar een dag. Ideaal voor mensen met FOMO (yep, I’m one of them!).
Langs de hoofdstraat Laugavegur staan toffe kleine winkeltjes zij aan zij met leuke cafeetjes en restaurantjes. Heel gezellig maar verwacht er ook niet té veel van, het blijft klein Reykjavik, geen miljoenenstad.
De havenbuurt lag er tijdens ons bezoek wat troosteloos bij in de regen en veel was gesloten, maar op een zonnige dag moet het er zalig toeven zijn.
Toen we langs de universiteit liepen, was daar net een soort studentendoop aan de gang. Blijkbaar een oude traditie die busadagur heet en die voorschrijft dat alle eerstejaars in toga (bij 5°C!) en met spookachtige gezichten rondlopen en mekaar in de lucht gooien. Leuk, zo wat couleur locale!


Gewoon kriskras wat door Reykjavik lopen is gewoon ook plezant en levert toffe beelden op van kleurrijke huisjes en opvallend veel kappers :)

  • Eén van mijn persoonlijke hoogtepunten was het Harpa concertgebouw, één van de mooiste concertgebouwen die ik ooit zag. Het staat er nog maar sinds 2011 maar is absoluut één van de grote eye catchers van Reykjavik. Uren kan je rond en in het gebouw rondlopen en de geometrische glazen wanden uit verschillende hoeken bewonderen. Die avond werd Il barbiere di Seviglia er opgevoerd, moet fantastisch zijn om dat daar mee te maken! Helaas, pokkeduur én volzet.
  • De Hallgrímskirkja-kerk werd pas in 1986 voltooid en is een IJslands icoon. Dat is te zien aan de vele bezoekers die vanop het plein allemaal dezelfde foto staan te maken (ik ook, ahja)
    De architect liet zich inspireren door de basaltkliffen die je bij IJslandse watervallen zoals de Svartifoss aantreft. Je kan betalen voor een torenbezoek, met bijbehorend zicht over de gekleurde daken van Reykjavik. Jammer genoeg hing er lage mist tijdens ons bezoek, maar het live orgelspel ging wel right to the feels.

Het Tjörnin-meer hebben we helaas ook geskipt wegens té slecht weer maar lijkt me ook een leuk zijsprongetje op een drogere dag!

Lezen

Ik las voorafgaand aan onze reis Het laatste concert van Nicola Lecca, een roman met een speciaal sfeertje die zich deels afspeelt in Reykjavik. Om dan ter plaatse locaties te herkennen en als een gek foto’s te maken van verder compleet onbeduidende gebouwen.

Stopover in IJsland

Ook zin om Reykjavik te zien? Je kan tegenwoordig heel makkelijk een stop-over doen in IJsland onderweg naar een bestemming in bv. de US. of Canada. Dat kan bijvoorbeeld met IcelandAir. Een USA-roadtrip met een paar dagen ongetemd IJsland eraan vastgeplakt…YOLO nietwaar 😉